Kolpitis senilis: symptomen, oorzaken, diagnose en behandeling

Kolpitis senilis, auch bekannt als atrophische Vaginitis, ist eine nicht-infektiöse Scheidenentzündung, die vorrangig in der Postmenopause auftritt und durch einen ausgeprägten Östrogenmangel verursacht wird. Typisch sind Symptome wie vaginale Trockenheit, Juckreiz, Brennen, Schmerzen beim Geschlechtsverkehr (Dyspareunie) sowie ein erhöhtes Risiko für Harnwegsinfekte. Aufgrund der hormonellen Umstellung nach den Wechseljahren kommt es zu einer Atrophie der Vaginalschleimhaut, einem Anstieg des pH-Werts und dem Verlust der schützenden Laktobazillenflora. Neben der natürlichen Menopause gelten auch Brustkrebstherapien, Antihormonbehandlungen, Ovarektomien und Strahlentherapie als Risikofaktoren. Die Diagnose erfolgt durch Anamnese, gynäkologische Untersuchung und pH-Messung. Während lokale Östrogene als Standardtherapie gelten, bieten CANNEFF® Vaginalzäpfchen mit CBD und Hyaluronsäure eine hormonfreie Alternative mit nachgewiesener Wirksamkeit. Studien zeigen eine signifikante Linderung der Beschwerden bei sehr guter Verträglichkeit. Unbehandelt kann Kolpitis senilis chronisch verlaufen und zu irreversiblen Gewebeschäden sowie psychosozialer Belastung führen. Eine frühzeitige, konsequente Therapie ist daher medizinisch sinnvoll und verbessert die Lebensqualität nachhaltig.
Philip Schmiedhofer, MSc

Autor

Philip Schmiedhofer, MSc

Inhaltsverzeichnis

Wat is seniele kolpitis en hoe ontstaat het?

Kolpitis senilis – ook bekend als atrofische vaginitis of vaginale ontsteking in de postmenopauze – is een ontstekingsverandering van het vaginale slijmvlies, veroorzaakt door een uitgesproken oestrogeentekort op oudere leeftijd.

Welke symptomen treden op bij een seniele kolpitis?

Kolpitis senilis gaat gepaard met een verscheidenheid aan symptomen, die voornamelijk worden veroorzaakt door het dunner worden en uitdrogen van het vaginale slijmvlies als gevolg van een tekort aan oestrogeen.

Hoe wordt seniele kolpitis gediagnosticeerd?

De diagnose van seniele kolpitis wordt in de gynaecologische praktijk meestal gesteld op basis van een gerichte anamnese, een klinisch onderzoek en eventueel aanvullende microscopische of microbiologische uitstrijkjes.

Wat zijn de meest voorkomende oorzaken van kolpitis op oudere leeftijd?

De meest voorkomende oorzaak van kolpitis op oudere leeftijd – vooral na de overgang – is het dalende oestrogeenniveau.

Hoe onderscheidt kolpitis senilis zich van andere vaginale ontstekingen?

Kolpitis senilis is geen primair infectieziekte, maar een ontstekingsreactie op hormonale veranderingen van het slijmvlies, vooral als gevolg van een oestrogeentekort.

Welke behandeling helpt echt bij seniele kolpitis?

De meest effectieve behandeling van seniele kolpitis richt zich op de regeneratie van het atrofische vaginale slijmvlies en het herstel van het fysiologische vaginale milieu.

Hoe lang duurt de behandeling van een seniele kolpitis?

De behandeling van seniele kolpitis is doorgaans langdurig, omdat het een chronisch terugkerende aandoening betreft die wordt bevorderd door het blijvende oestrogeentekort in de postmenopauze.

Kan seniele kolpitis gevaarlijk worden zonder behandeling?

Ja – een onbehandelde seniele kolpitis kan leiden tot ernstige vervolgproblemen, vooral met betrekking tot chronische klachten, verhoogde vatbaarheid voor infecties en vermindering van de levenskwaliteit.

Hoe effectief zijn CANNEFF® vaginale zetpillen bij seniele kolpitis?

De CANNEFF® VAG SUP vaginale zetpillen combineren twee medisch werkzame stoffen – cannabidiol (CBD) en hyaluronzuur – voor de symptomatische behandeling van atrofisch, geïrriteerd of droog vaginaal slijmvlies.

Wat is kolpitis senilis en hoe ontstaat het?

Kolpitis senilis – ook bekend als atrofische vaginitis of vaginale ontsteking in de postmenopauze – is een ontstekingsverandering van het vaginale slijmvlies, veroorzaakt door een uitgesproken oestrogeentekort op hogere leeftijd. De aandoening treedt typisch op na de overgangsjaren, wanneer de eigen oestrogeenproductie in de eierstokken sterk afneemt.

Hoe ontstaat kolpitis senilis?

Oestrogenen spelen een centrale rol voor de gezondheid van het vaginale slijmvlies. Ze bevorderen:

  • de doorbloeding en bevochtiging van het vaginale epitheel,
  • de vorming van glycogeen, dat door lactobacillen wordt afgebroken tot melkzuur – dit zorgt voor een zure pH-waarde als natuurlijke infectiebescherming,
  • de elasticiteit en de dikte van het slijmvlies.

Daalt het oestrogeengehalte – zoals in de postmenopauze –, dan treden de volgende veranderingen op:

  • Het vaginale slijmvlies wordt dunner, droger en minder doorbloed.
  • De beschermende flora (lactobacillen) neemt af, de pH-waarde stijgt (vaak boven 5).

Daardoor wordt het slijmvlies vatbaarder voor microverwondingen, irritaties en secundaire infecties. Er ontstaat een niet-infectieuze ontstekingsreactie, die kolpitis senilis wordt genoemd.

Risicofactoren voor het ontstaan

Naast de natuurlijke hormonale veranderingen tijdens de overgang kunnen de volgende factoren het risico verhogen:

  • Ovarectomie (operatieve verwijdering van de eierstokken)
  • Bestraling of chemotherapie
  • Anti-oestrogene medicijnen (bijv. tamoxifen bij borstkanker)
  • Langdurige hormoonvrije menopauze
  • Toestanden van algemene oestrogeenarmoede, bijvoorbeeld ondergewicht of chronische ziekten

Welke symptomen treden op bij een kolpitis senilis?

kolpitis senilis gaat gepaard met een reeks symptomen die voornamelijk veroorzaakt worden door de Verdunning en droogte van het vaginale slijmvlies kan veroorzaakt worden door oestrogeentekort. De klachten ontwikkelen zich vaak geleidelijk en worden door veel getroffenen aanvankelijk niet als een medisch relevante aandoening herkend.

Symptoom

Beschrijving

Vaginale droogheid

Vaak het eerste teken; ontstaat door verminderde afscheidingsproductie en afname van de vochtigheid van het slijmvlies.

Jeuk in de vagina

Door slijmvliesatrofie wordt de huid gevoeliger en sneller geïrriteerd.

Brandend gevoel in de vagina

Vooral voelbaar na het plassen of bij het zitten; gevolg van slijmvliesletsels.

pijn bij geslachtsgemeenschap (dyspareunie)

Ontstaat door gebrek aan smeermiddel en microverwondingen; vaak de reden voor seksuele inactiviteit.

Roodheid en irritatie van de vulva

Zichtbare ontstekingsreacties door wrijving of infectie.

Toegenomen of gelige afscheiding

Treedt op wanneer secundaire infecties (bijv. bacteriële vaginose) ontstaan.

Vaak moeten plassen of branderigheid bij het plassen

Irritatie van de introitus of begeleidende urineweginfecties mogelijk.

Verkleving of krimping van de vagina (stenose)

In gevorderde gevallen, vooral bij ontbrekende behandeling en seksuele inactiviteit.

Afgrenzing van andere vormen van vaginitis

In tegenstelling tot infectieuze vaginitiden (bacterieel, mycotisch, parasitair) vertoont seniele kolpitis geen uitgesproken kolonisatie met ziekteverwekkers. De klachten ontstaan primair door atrofie en mechanische irritatie – secundaire infecties kunnen echter optreden.

Hoe wordt seniele kolpitis gediagnosticeerd?

De diagnose van seniele kolpitis wordt in de gynaecologische praktijk meestal gesteld op basis van een gerichte anamnese, een klinisch onderzoek en eventueel aanvullende microscopische of microbiologische uitstrijken om andere oorzaken uit te sluiten. Vroege en gedifferentieerde diagnostiek is cruciaal omdat de symptomen onspecifiek kunnen zijn en kunnen overlappen met infectieuze of neoplastische veranderingen.

Anamnese: klachten en levensfase

De arts verzamelt gericht informatie over:

  • Leeftijd en menopauzestatus
  • Soort, duur en intensiteit van de symptomen (bijv. jeuk, branderigheid, droogte, dyspareunie)
  • Seksuele activiteit (pijn bij geslachtsgemeenschap, verlies van libido)
  • Bekend oestrogeentekort (bijv. na ovariectomie, borstkankertherapie)
  • Urinewegklachten (bijv. vaak moeten plassen, dysurie)
  • Eerdere gynaecologische behandelingen of lokale therapieën

Gynaecologisch onderzoek

De klinische inspectie toont typische aanwijzingen voor atrofische vaginitis:

  • Dun, dof, rood slijmvlies
  • Verlies van vaginale plooien (rugatie)
  • Droog of broos slijmvlies met micro-erosies
  • Verkrapte vaginale opening (vooral bij seksueel inactieve patiënten)
  • Contactbloedingen bij onderzoek

Een speculum wordt voorzichtig ingebracht omdat het slijmvlies gevoelig reageert.

Vaginale uitstrijk en pH-waarde meting

  • Vaginale pH-waarde: Bij seniele kolpitis meestal > 5 (normaal in de reproductieve leeftijd: 3,8–4,5), wat wijst op verlies van lactobacillen.
  • Afstrijk voor het uitsluiten van infecties (bijv. bacteriële vaginose, Candida, Trichomonas), vooral bij opvallende fluor.
  • Cytologisch uitstrijkje (Pap-test): Indien het slijmvlies verdacht lijkt, om premaligne of maligne veranderingen uit te sluiten.

Differentiaaldiagnose

Belangrijk is de afgrenzing ten opzichte van:

  • Infectieuze vaginitiden (bijv. bacterieel, mycotisch, parasitair)
  • Lichen sclerosus of lichen planus
  • Neoplasieën van de vulva of vagina
  • Cervicitis of endometritis bij oudere patiënten

Wat zijn de meest voorkomende oorzaken van kolpitis op latere leeftijd?

De meest voorkomende oorzaak van kolpitis op oudere leeftijd – vooral na de menopauze – is de dalende oestrogeenspiegel. Dit hormonale tekort leidt tot atrofie (terugvorming) van het vaginale slijmvlies en een verandering van het vaginale milieu, waardoor het slijmvlies gevoeliger wordt voor irritaties, ontstekingen en secundaire infecties. De medische term voor deze vorm van vaginitis is kolpitis senilis.

Oestrogeentekort als hoofdoorzaak

Na de menopauze produceren de eierstokken nauwelijks nog oestrogenen. Dit tekort heeft meerdere directe effecten op het vaginale milieu:

  • Slijmvliesatrofie: Het vaginale slijmvlies wordt dunner, droger en minder goed doorbloed.
  • Verminderde glycogeenproductie: De voedingsbodem voor melkzuurbacteriën (lactobacillen) neemt af.
  • Verlies van de vaginale flora: Lactobacillen worden verdrongen door minder zure kiemen.
  • Stijging van de pH-waarde: De vaginale pH stijgt tot > 5 (in plaats van 3,8–4,5), wat het slijmvlies prikkelbaarder maakt.

Huidatrofie en slijmvliesveranderingen

De door oestrogeentekort veroorzaakte slijmvliesatrofie maakt het weefsel:

  • minder elastisch,
  • gevoelig voor mechanische wrijving,
  • gevoelig voor verwondingen (bijv. microerosies bij geslachtsgemeenschap of bij gynaecologisch onderzoek).

Deze veranderingen bevorderen niet-infectieuze ontstekingsprocessene – zelfs zonder externe prikkels of ziekteverwekkers.

Veranderd vaginaal milieu

Een verstoorde pH-waarde en de afname van melkzuurbacteriën bevorderen de groei van pathogene kiemen en verhogen de prikkelbaarheid van het slijmvlies. Hoewel kolpitis senilis primair niet-infectieus kan het door bacteriële secundaire infecties gecompliceerd worden.

Andere risicofactoren

Naast de natuurlijke menopauze kunnen de volgende factoren de ontwikkeling van kolpitis op latere leeftijd extra bevorderen:

Risicofactor

Effect op het vaginale milieu

Ovarectomie (verwijdering van de eierstokken)

Plotseling oestrogeentekort

Antihormoontherapie (bijv. Tamoxifen)

blokkeert lokale oestrogeenwerking

borstkankertherapie

vaak hormoononderdrukkend

bestraling in het bekkengebied

slijmvliesbeschadiging, verminderde secretie

langdurige seksuele inactiviteit

terugtrekking van weefsel door gebrek aan prikkeling

chronische ziekten of ondervoeding

versterkt hormonale afbraakproces

roken

beïnvloedt doorbloeding en genezing

Hoe onderscheidt kolpitis senilis zich van andere vaginale ontstekingen?

Kolpitis senilis is geen primair infectieuze aandoening, maar een ontstekingsreactie op hormonale slijmvliesveranderingen, vooral door oestrogeentekort. Daarentegen berusten andere vaginitiden (bijv. bacteriële vaginose, mycosen of cervicitis) meestal op een infectie met pathogene micro-organismen. Het onderscheid is essentieel omdat het de therapiekeuze direct beïnvloedt.

kenmerk

kolpitis senilis

bacteriële vaginose

vaginale mycose (Candida)

cervicitis (ontsteking van de baarmoederhals)

irritatie-geïnduceerde kolpitis (allergisch/contact)

oorzaak

oestrogeentekort, slijmvliesatrofie

onevenwicht in vaginale flora (anaërobe kiemen)

schimmelinfectie, meestal Candida albicans

seksueel overdraagbare pathogenen (bijv. Chlamydia, HPV)

irriterende stoffen (bijv. intimsprays, douchegel, condooms)

typische leeftijd

postmenopauzaal

reproductieve leeftijd

alle leeftijdsgroepen

reproductieve leeftijd

willekeurig (meestal jongere vrouwen)

pH-waarde van de vagina

↑ (meestal > 5)

↑ (> 4,5)

normaal (3,8–4,5)

meestal onveranderd

normaal of licht verhoogd

vaginale afscheiding

weinig, eventueel geelachtig of bloederig

dun, grijs-wit, „visachtig“ ruikend

witachtig, kruimelig, geurloos

etterig, slijmerig of bloederig

helder tot witachtig, door irritatie

jeuk

mogelijk, maar niet altijd aanwezig

zelden

sterk, brandend

zelden

mogelijk bij aanhoudende irritatie

brandend / pijn

vaak, vooral bij seks of plassen

zelden

vaak

af en toe

mogelijk, vooral extern

pijn bij seks (dyspareunie)

zeer vaak

zelden

af en toe

af en toe

zelden

lactobacillen

sterk verminderd

sterk verminderd

meestal aanwezig

aanwezig of licht veranderd

aanwezig

pathogeen aantonen

negatief

positief (Gardnerella e.a.)

positief (gisten)

positief (Chlamydia, Gonokokken, HPV)

negatief

bevinding bij gynaecologisch onderzoek

dun, rood, droog slijmvlies; mogelijk microverwondingen

homogene fluorvorming, geen slijmvliesverandering

roodheid, witachtige aanslag

roodheid van de cervix, mogelijk contactbloeding

Irritatie van de buitenste vulva of vagina

Therapie

Lokaal oestrogenen, CANNEFF® Vaginale zetpillen met CBD & hyaluronzuur

Antibiotica (metronidazol, clindamycine)

Antimycotica (clotrimazol, fluconazol)

Antibiotica na vaststelling van de verwekker

Vermijden van de oorzaak, verzorgende producten

Chronische verloop mogelijk?

ja, op lange termijn mogelijk zonder behandeling

ja, door aanhoudende dysbiose

ja, vooral bij immuundeficiëntie of antibiotica

ja, risico op vruchtbaarheidsproblemen

zelden, als de oorzaak wordt verwijderd

Bijzonderheid

Hormonale oorzaak, niet primair infectieus

Onevenwicht zonder klassieke ontsteking

Afhankelijk van immuunsysteem en hormonen

Eventueel geassocieerd met opstijgende infectie

Geen infectie – uitsluitend irriterend

Welke behandeling helpt echt bij kolpitis senilis?

De meest effectieve behandeling van kolpitis senilis richt zich op de regeneratie van het atrofische vaginale slijmvlies en het herstel van het fysiologische vaginale milieu. Omdat de aandoening hormonaal wordt veroorzaakt, staat lokale oestrogeentherapie centraal. Bij contra-indicaties of persoonlijke bezwaren tegen hormonen zijn er ook hormoonvrije alternatieven – vooral moderne medische hulpmiddelen zoals de CANNEFF® vaginale zetpillen met CBD en hyaluronzuur.

Lokale therapie met oestrogeenpreparaten

Het gebruik van vaginale preparaten met estriol of estradiol (bijv. crème, zetpillen, vaginale tabletten of ringen) is de medisch aanbevolen standaardtherapie, omdat het:

  • bevordert de verdikking van het vaginale slijmvlies,
  • normaliseert de pH-waarde (door de bevordering van lactobacillen),
  • Klachten zoals droogheid, jeuk en pijn bij seks effectief verlicht.

De lokale toepassing leidt tot minimale systemische hormoonopname en wordt daarom ook bij veel patiënten met contra-indicaties als onschadelijk beschouwd. Toch is bij borstkankerpatiënten overleg met een arts onmisbaar.

CANNEFF® vaginale zetpillen met CBD en hyaluronzuur (hormoonvrij alternatief)

Voor vrouwen die geen hormonen mogen of willen gebruiken, vormen CANNEFF® vaginale zetpillen een medisch effectieve optie of aanvullende therapie bij hormoontherapie. CANNEFF® VAG SUP is een goedgekeurd medisch hulpmiddel klasse IIa voor vaginale toepassing bij droogheid, irritaties, atrofisch slijmvlies en pijnklachten. Studies tonen een goede effectiviteit bij postmenopauzale symptomen zonder hormonale belasting.

Aanvullende maatregelen

  • Intieme verzorging met pH-neutrale producten (pH 4–5) zoals CANNEFF Intimpflegeschaum
  • Regelmatige seksuele activiteit of vaginale training ter bevordering van de doorbloeding en het behoud van het weefsel
  • Vermijden van intieme sprays, zepen en irriterende stoffen
  • Bij secundaire infecties: gerichte antimicrobiële therapie

De meest effectieve therapie bij kolpitis senilis is de lokale behandeling van het vaginale slijmvlies – met oestrogenen of, bij contra-indicaties, met hormoonvrije medische producten zoals CANNEFF® Vaginale zetpillen met CBD en hyaluronzuur. Beide opties bevorderen de gezondheid van het slijmvlies, verlichten symptomen en verbeteren duurzaam de levenskwaliteit van postmenopauzale vrouwen.

Hoe lang duurt de behandeling van kolpitis senilis?

De behandeling van kolpitis senilis is meestal langdurig, omdat het een chronisch terugkerende aandoening is die wordt bevorderd door het aanhoudende oestrogeentekort in de postmenopauze. De duur van de therapie hangt af van de ernst van de klachten, de gekozen behandelmethode en individuele risicofactoren. Een blijvende symptomatische controle is mogelijk – maar meestal niet met alleen een kortdurende therapie.

Acute fase: initiële therapie (4–6 weken)

In de eerste fase gaat het erom het slijmvliesherstel op gang te brengen en acute klachten zoals droogheid, branderigheid of pijn te verlichten.

Therapievorm

Typische initiële duur

Lokale oestrogenen

Dagelijks gedurende 2–4 weken, daarna afbouwen

CANNEFF® Vaginale zetpillen

Dagelijks of om de dag gedurende 4 weken

Intieme verzorging / ondersteunende maatregelen

continu vanaf het begin van de therapie

Het doel van deze fase is het verminderen van de tekenen van atrofie en een duidelijke verlichting van de symptomen.

Onderhoudsfase: Langdurige therapie ter terugvalpreventie

Na een succesvolle initiële behandeling wordt overgeschakeld op een onderhoudstoediening met lage frequentie om een terugval te voorkomen. Zonder voortzetting keren de symptomen in tot 80% van de gevallen na enkele maanden terug.

Therapievorm

Onderhoudsdosering

Lokale oestrogenen

1–2× per week

CANNEFF® Vaginale zetpillen

2–3× per week continu

Deze onderhoudsbehandeling is onbeperkt mogelijk, goed verdragen en wordt individueel aangepast. Vooral bij hormoonvrije therapie is continu gebruik zinvol, omdat er geen systemische risico’s zijn.

Terugvalrisico

  • Zonder adequate onderhoudstherapie is het terugvalpercentage hoog, omdat het oestrogeentekort aanhoudt.
  • Factoren zoals seksuele inactiviteit, gebrek aan verzorging of stress kunnen terugvallen bevorderen.
  • Ook climacterische schommelingen (bijv. bij hormonale veranderingen of therapiewisselingen) verhogen het risico.

Verloop en prognose

  • Onbehandeld: toenemende klachten, slijmvliesvernauwing (stenose), risico op microverwondingen en infecties.
  • Bij regelmatige verzorging: goede controle van de symptomen, herstel van een functioneel vaginaal milieu, betere levenskwaliteit.
  • Een wisseling tussen verschillende therapievormen (bijv. bij intolerantie) is mogelijk.

Kan kolpitis senilis zonder behandeling gevaarlijk worden?

Ja – een onbehandelde kolpitis senilis kan tot ernstige vervolgproblemen leiden, vooral met het oog op chronische klachten, verhoogde vatbaarheid voor infecties en beperking van de levenskwaliteit. Ook al lijkt de aandoening aanvankelijk onschuldig, zijn de Langdurige gevolgen van aanhoudende vaginale atrofie medisch relevant en niet te onderschatten.

chronificatie van de klachten

  • Zonder behandeling wordt de atrofisch slijmvlies wordt steeds dunner, droger en kwetsbaarder.
  • Symptomen zoals Jeuk, branderigheid, spanningsgevoel of pijn bij het zitten neemt meestal continu toe.
  • Het slijmvlies verliest op lange termijn elasticiteit en kan herstelt niet spontaan.
  • De aandoening gaat over in een chronisch, recidiverend verloop die moeilijker te behandelen is.

pijn bij geslachtsgemeenschap (dyspareunie)

De verminderde vochtigheid en elasticiteit leiden tot pijn bij het binnendringen, microverwondingen en bloedingen. Veel getroffenen vermijden daardoor geslachtsgemeenschap, wat bovendien leidt tot:

  • sociale terugtrekking,
  • emotionele belasting en
  • een verdere terugvorming van de vaginale weefselstructuren leidt.

Zonder regelmatige mechanische prikkeling (bijv. door geslachtsgemeenschap of vaginale trainers) kan er een stenose (vernauwing van de vagina) ontstaan.

Verhoogd infectierisico

De verzwakte slijmvliesbarrière en het verlies van lactobacillen leiden tot een instabiel vaginaal milieu met een verhoogde pH-waarde. Dit bevordert de groei van pathogene kiemen:

  • Bacteriële vaginose
  • Mycosen
  • Urineweginfecties

Herhaalde infecties verhogen het risico op opstijgende infecties, zoals cystitis of pyelonefritis – vooral bij oudere, immuungecompromitteerde patiënten.

Langdurige weefselveranderingen

  • Bij chronisch verloop kunnen verklevingen, krimpingen of littekenvorming in de vagina optreden.
  • Deze leiden tot functionele beperkingen, bemoeilijken gynaecologisch onderzoek en beïnvloeden de levenskwaliteit aanzienlijk.

Psychosociale gevolgen

  • Veel getroffenen ervaren de symptomen als gênant of taboe en spreken er niet over.
  • De combinatie van lichamelijk ongemak, terugtrekking uit seksualiteit en onzekerheid versterkt vaak psychische belasting, zoals depressieve stemmingen of verlies van intimiteit in de relatie.

Onbehandeld kan kolpitis senilis leiden tot aanhoudende klachten, pijn bij geslachtsgemeenschap, infecties en onomkeerbare weefselveranderingen. Tijdige en consequente behandeling – bijvoorbeeld met lokale oestrogenen of CANNEFF® vaginale zetpillen met CBD en hyaluronzuur – wordt daarom medisch dringend aanbevolen om late gevolgen te voorkomen en de levenskwaliteit te behouden.

Hoe effectief zijn CANNEFF® vaginale zetpillen bij kolpitis senilis?

De CANNEFF® VAG SUP vaginale zetpillen combineren twee medisch werkzame stoffen – cannabidiol (CBD) en hyaluronzuur – voor symptomatische behandeling van atrofisch, geïrriteerd of droog vaginaal slijmvlies. Ze vormen een hormoonvrije, op bewijs gebaseerde therapieoptie, die vooral geschikt is voor patiënten met contra-indicaties voor oestrogenen – bijvoorbeeld na borstkanker, bij het vermijden van hormonen of bij de wens voor een natuurlijkere verzorging.

Onderzoeksstatus en klinische gegevens

Volgens het actuele onderzoeksrapport van CB21 Pharma, producent van de CANNEFF® Vaginale zetpillen, zijn de volgende resultaten vastgesteld:

Studie

Resultaten bij postmenopauzale vrouwen met vaginale atrofie

Pilotstudie (n = 24)

83% van de vrouwen rapporteerde na 14 dagen duidelijk verbeterde symptomen zoals droogheid, branderigheid en pijn bij seks.

RCT (dubbelblind, placebogecontroleerd n = 50)

Significante verlichting van de klachten vergeleken met de placebogroep, zonder relevante bijwerkingen.

Verdraagzaamheid

Zeer goed

De studies tonen aan dat CANNEFF® VAG SUP effectief de klachten van kolpitis senilis verlicht, de vochtigheid van het slijmvlies verhoogt en de levenskwaliteit verbetert – geheel zonder hormonale belasting. Daarnaast konden ook andere fysiologische symptomen van de menopauze, zoals opvliegers, slaapproblemen of gewrichtsklachten, worden verminderd.

Terug naar de blog
Philip Schmiedhofer, MSc

Philip Schmiedhofer, MSc

Medisch technicus & neurowetenschapper

Philip is directeur en medeoprichter van cannmedic GmbH. Met een studie medische technologie en moleculaire biologie, gespecialiseerd in neurowetenschappen en met de focus op cannabinoïden, wordt hij erkend als een expert in het gebruik van cannabinoïden in de geneeskunde. Als medisch productadviseur leidt hij de verkoop van cannmedic en biedt hij gespecialiseerde adviesdiensten aan medische professionals. Zijn expertise omvat de ontwikkeling en verkoop van cannabinoïde-gebaseerde producten. Op het gebied van onderzoek neemt hij deel aan belangrijk fundamenteel onderzoek aan het Centrum voor Hersenonderzoek van de Medische Universiteit van Wenen. Als medeoprichter en huidige directeur van cannhelp GmbH, een pionier in de CBD-sector, heeft hij jarenlange ondernemerservaring. Daarnaast onderhoudt hij een uitgebreid netwerk in de branche en adviseert hij internationaal opererende bedrijven op het gebied van medische cannabinoïden.