Wat is kolpitis senilis en hoe ontstaat het?
Kolpitis senilis – ook bekend als atrofische vaginitis of vaginale ontsteking in de postmenopauze – is een ontstekingsverandering van het vaginale slijmvlies, veroorzaakt door een uitgesproken oestrogeentekort op hogere leeftijd. De aandoening treedt typisch op na de overgang, wanneer de eigen oestrogeenproductie in de eierstokken sterk afneemt.

Hoe ontstaat kolpitis senilis?
Oestrogenen hebben een centrale functie voor de gezondheid van het vaginale slijmvlies. Ze bevorderen:
- de doorbloeding en bevochtiging van het vaginale epitheel,
- de vorming van glycogeen, dat door lactobacillen wordt afgebroken tot melkzuur – dit zorgt voor een zure pH-waarde als natuurlijke infectiebescherming,
- de elasticiteit en de dikte van het slijmvlies.
Daalt het oestrogeengehalte – zoals in de postmenopauze –, dan treden de volgende veranderingen op:
- Het vaginale slijmvlies wordt dunner, droger en minder doorbloed.
- De beschermende flora (lactobacillen) neemt af, de pH-waarde stijgt (vaak boven 5).
Daardoor wordt het slijmvlies vatbaarder voor microverwondingen, irritaties en secundaire infecties. Er ontstaat een niet-infectieuze ontstekingsreactie, die kolpitis senilis wordt genoemd.
Risicofactoren voor het ontstaan
Naast de natuurlijke hormonale veranderingen in de overgang kunnen de volgende factoren het risico verhogen:
- Ovarectomie (operatieve verwijdering van de eierstokken)
- Bestraling of chemotherapie
- Anti-oestrogene medicijnen (bijv. tamoxifen bij borstkanker)
- Langdurige hormoonvrije menopauze
- Toestanden van algemene oestrogeentekort, bijv. ondergewicht of chronische ziekten
Welke symptomen treden op bij een kolpitis senilis?
Seniele kolpitis gaat gepaard met een reeks symptomen die voornamelijk worden veroorzaakt door de Verdunning en droogte van het vaginale slijmvlies wordt veroorzaakt door oestrogeentekort. De klachten ontwikkelen zich vaak sluipend en worden door veel getroffenen aanvankelijk niet als medisch relevante aandoening herkend.
|
Symptoom |
Beschrijving |
|
Vaak het eerste teken; ontstaat door verminderde afscheidingsproductie en afname van de vochtigheid van het slijmvlies. |
|
|
Jeuk in de vagina |
Door slijmvliesatrofie wordt de huid gevoeliger en gemakkelijker geïrriteerd. |
|
Brandend gevoel in de vagina |
Vooral voelbaar na het plassen of bij het zitten; gevolg van slijmvliesletsels. |
|
Treedt op door gebrek aan glijvermogen en microverwondingen; vaak reden voor seksuele inactiviteit. |
|
|
Roodheid en irritatie van de vulva |
Zichtbare ontstekingsreacties door wrijving of infectie. |
|
Toegenomen of gelige afscheiding |
Treedt op wanneer secundaire infecties (bijv. bacteriële vaginose) zich ontwikkelen. |
|
Frequent urineren of branderig gevoel bij het plassen |
Irritatie van de introitus of begeleidende urineweginfecties mogelijk. |
|
Vernauwing of krimping van de vagina (stenose) |
In gevorderde gevallen, vooral bij ontbrekende behandeling en seksuele inactiviteit. |
Afgrenzing ten opzichte van andere vormen van vaginitis
In tegenstelling tot infectieuze vaginitiden (bacterieel, mycotisch, parasitair) vertoont kolpitis senilis geen uitgesproken kolonisatie met ziekteverwekkers. De klachten zijn primair het gevolg van atrofie en mechanische irritatie – secundaire infecties kunnen echter optreden.
Hoe wordt kolpitis senilis gediagnosticeerd?
De diagnose kolpitis senilis wordt in de gynaecologische praktijk meestal gesteld op basis van een gerichte anamnese, een klinisch onderzoek en eventueel aanvullende microscopische of microbiologische uitstrijkjes om andere oorzaken uit te sluiten. Vroege en gedifferentieerde diagnostiek is cruciaal, omdat de symptomen onspecifiek kunnen zijn en kunnen overlappen met infectieuze of neoplastische veranderingen.
Anamnese: klachten en levensfase
De arts verzamelt gericht informatie over:
- Leeftijd en menopauzestatus
- Soort, duur en intensiteit van de symptomen (bijv. jeuk, branderigheid, droogte, dyspareunie)
- Seksuele activiteit (pijn bij geslachtsgemeenschap, verlies van libido)
- Bekend oestrogeentekort (bijv. na ovariectomie, borstkankertherapie)
- Urinewegklachten (bijv. frequente aandrang, dysurie)
- Eerdere gynaecologische behandelingen of lokale therapieën
Gynaecologisch onderzoek
De klinische inspectie toont typische aanwijzingen voor een atrofische vaginitis:
- Dun, glansloos, rood slijmvlies
- Verlies van vaginale plooien (rugatie)
- Droog of broos slijmvlies met micro-erosies
- Verkrapte vaginale opening (vooral bij seksueel inactieve patiënten)
- Contactbloedingen bij onderzoek
Een speculum wordt voorzichtig ingebracht, omdat het slijmvlies gevoelig reageert.
Vaginale uitstrijk en pH-waarde meting
- Vaginale pH-waarde: bij kolpitis senilis meestal > 5 (normaal in de reproductieve leeftijd: 3,8–4,5), wat wijst op verlies van lactobacillen.
- Uitstrijkje om infecties uit te sluiten (bijv. bacteriële vaginose, Candida, Trichomonaden), vooral bij opvallend fluor.
- Cytologisch uitstrijkje (Pap-test): indien het slijmvlies verdacht lijkt, om premaligne of maligne veranderingen uit te sluiten.
differentiaaldiagnose
Belangrijk is de afgrenzing ten opzichte van:
- Infectieuze vaginitiden (bijv. bacterieel, mycotisch, parasitair)
- Lichen sclerosus of lichen planus
- Neoplasieën van de vulva of vagina
- Cervicitis of endometritis bij oudere patiënten
Wat zijn de meest voorkomende oorzaken van kolpitis op oudere leeftijd?
De meest voorkomende oorzaak van kolpitis op oudere leeftijd – vooral na de menopauze – is de daling van het oestrogeenniveau. Dit hormonale tekort leidt tot atrofie (terugvorming) van het vaginale slijmvlies en een verandering van het vaginale milieu, waardoor het slijmvlies gevoeliger wordt voor irritaties, ontstekingen en secundaire infecties. De medische term voor deze vorm van vaginitis is kolpitis senilis.
Oestrogeentekort als hoofdoorzaak

Na de menopauze produceren de eierstokken nauwelijks nog oestrogenen. Dit tekort heeft meerdere directe effecten op het vaginale milieu:
- Slijmvliesatrofie: Het vaginale slijmvlies wordt dunner, droger en minder doorbloed.
- Verminderde glycogeenproductie: De voedingsbasis voor melkzuurbacteriën (lactobacillen) neemt af.
- Verlies van de vaginale flora: Lactobacillen worden verdrongen door minder zure kiemen.
-
Stijging van de pH-waarde: De vaginale pH stijgt tot > 5 (in plaats van 3,8–4,5), wat het slijmvlies gevoeliger maakt.
Huidatrofie en slijmvliesveranderingen
De door oestrogeentekort veroorzaakte slijmvliesatrofie maakt het weefsel:
- minder elastisch,
- gevoelig voor mechanische wrijving,
- gevoelig voor verwondingen (bijv. microerosies bij geslachtsgemeenschap of gynaecologisch onderzoek).
Deze veranderingen bevorderen niet-infectieuze ontstekingsprocessene – zelfs zonder externe prikkels of ziekteverwekkers.
Veranderd vaginaal milieu
Een verstoorde pH-waarde en het afnemen van melkzuurbacteriën bevorderen de groei van pathogene kiemen en verhogen de prikkelbaarheid van het slijmvlies. Hoewel seniele kolpitis primair niet infectieus kan het door bacteriële secundaire infecties gecompliceerd worden.
Andere risicofactoren
Naast de natuurlijke menopauze kunnen de volgende factoren de ontwikkeling van kolpitis op oudere leeftijd verder bevorderen:
|
Risicofactor |
Effect op het vaginale milieu |
|
Ovarectomie (verwijdering van de eierstokken) |
Plotseling oestrogeentekort |
|
Antihormoontherapie (bijv. tamoxifen) |
Blokkeert lokale oestrogeenwerking |
|
Borstkankertherapie |
Vaak hormoononderdrukkend |
|
Bestralingstherapie in het bekkengebied |
Schade aan het slijmvlies, verminderde afscheiding |
|
Langdurige seksuele inactiviteit |
Terugtrekking van het weefsel door gebrek aan prikkeling |
|
Chronische ziekten of ondervoeding |
Versterkt het hormonale afbraakproces |
|
Roken |
Beïnvloedt de doorbloeding en genezing |
Hoe verschilt seniele kolpitis van andere vaginale ontstekingen?
Seniele kolpitis is geen primair infectieuze aandoening, maar een ontstekingsreactie op hormonale veranderingen van het slijmvlies, vooral als gevolg van een oestrogeentekort. Daarentegen zijn andere vaginitiden (bijv. bacteriële vaginose, mycosen of cervicitis) meestal gebaseerd op een infectie met pathogene micro-organismen. Het onderscheid is essentieel omdat het de therapiekeuze direct beïnvloedt.
|
Kenmerk |
Seniele kolpitis |
bacteriële vaginose |
Vaginale mycose (Candida) |
Cervicitis (baarmoederhalsontsteking) |
Irritatieve kolpitis (allergisch/contact) |
|
Oorzaak |
Oestrogeentekort, slijmvliesatrofie |
Onevenwicht van de vaginale flora (anaërobe kiemen) |
Schimmelinfectie, meestal Candida albicans |
Seksueel overdraagbare verwekker (bijv. chlamydia, HPV) |
Irriterende stoffen (bijv. intimsprays, douchegel, condooms) |
|
Typische leeftijd |
Postmenopauzaal |
Reproductieve leeftijd |
Alle leeftijdsgroepen |
Reproductieve leeftijd |
Willekeurig (meestal jongere vrouwen) |
|
pH-waarde van de vagina |
↑ (meestal > 5) |
↑ (> 4,5) |
normaal (3,8–4,5) |
meestal ongewijzigd |
normaal of licht verhoogd |
|
vaginale afscheiding |
Weinig, mogelijk geelachtig of bloederig |
Dun, grijs-wit, „visachtig“ ruikend |
Witachtig, kruimelig, geurloos |
Pusachtig, slijmerig of bloederig |
Helder tot witachtig, door irritatie |
|
Jeuk |
Mogelijk, maar niet altijd aanwezig |
zelden |
Sterk, brandend |
zelden |
Mogelijk bij aanhoudende irritatie |
|
Brandend / pijn |
Vaak, vooral bij seks of plassen |
zelden |
Veelvoorkomend |
af en toe |
Mogelijk, vooral extern |
|
Pijn bij seks (dyspareunie) |
zeer vaak |
zelden |
af en toe |
af en toe |
zelden |
|
Lactobacillen |
Sterk verminderd |
Sterk verminderd |
meestal behouden |
behouden of licht veranderd |
behouden |
|
Pathogeen aantonen |
negatief |
positief (gardnerella e.a.) |
positief (gisten) |
positief (chlamydia, gonokokken, HPV) |
negatief |
|
Bevinding bij gynaecologisch onderzoek |
Dun, rood, droog slijmvlies; mogelijk microverwondingen |
Homogene fluorvorming, geen slijmvliesverandering |
Roodheid, witachtige aanslag |
roodheid van de cervix, mogelijk contactbloeding |
Irritatie van de buitenste vulva of vagina |
|
Behandeling |
Lokale oestrogenen, CANNEFF® vaginale zetpillen met CBD & hyaluronzuur |
Antibiotica (metronidazol, clindamycine) |
Antischimmelmiddelen (clotrimazol, fluconazol) |
Antibiotica na vaststelling van de verwekker |
Vermijden van de oorzaak, verzorgende producten |
|
Chronische verloop mogelijk? |
ja, onbehandeld op lange termijn mogelijk |
ja, door aanhoudende dysbiose |
ja, vooral bij immuunsuppressie of antibiotica |
ja, risico op vruchtbaarheidsproblemen |
zelden, als de oorzaak wordt verwijderd |
|
Bijzonderheid |
Hormonale oorzaak, niet primair infectieus |
Onevenwicht zonder klassieke ontsteking |
Afhankelijk van immuunsysteem en hormonen |
Eventueel geassocieerd met opstijgende infectie |
Geen infectie – uitsluitend irriterend |
Welke behandeling helpt echt bij kolpitis senilis?
De meest effectieve behandeling van kolpitis senilis richt zich op de regeneratie van het atrofische vaginale slijmvlies en het herstel van het fysiologische vaginale milieu. Omdat de aandoening hormonaal wordt veroorzaakt, staat lokale oestrogeentherapie centraal. Bij contra-indicaties of persoonlijke bezwaren tegen hormonen zijn er ook hormoonvrije alternatieven – met name moderne medische hulpmiddelen zoals de CANNEFF® vaginale zetpillen met CBD en hyaluronzuur.
Lokale behandeling met oestrogeenpreparaten
Het toedienen van vaginale preparaten die estriol of estradiol bevatten (bijv. crème, zetpillen, vaginale tabletten of ringen) is de medisch aanbevolen standaardtherapie, omdat ze:
- bevordert de verdikking van het vaginale slijmvlies,
- normaliseert de pH-waarde (door de bevordering van lactobacillen),
- Klachten zoals droogheid, jeuk en pijn bij seks effectief verlicht.
De lokale toepassing leidt tot minimale systemische hormoonopname en wordt daarom ook bij veel patiënten met contra-indicaties als onschadelijk beschouwd. Toch is bij borstkankerpatiënten overleg met een arts noodzakelijk.
CANNEFF® vaginale zetpillen met CBD en hyaluronzuur (hormoonvrij alternatief)
Voor vrouwen die geen hormonen mogen of willen gebruiken, bieden CANNEFF® vaginale zetpillen een medisch effectieve optie of aanvullende therapie bij hormoontherapie. CANNEFF® VAG SUP is een goedgekeurd medisch hulpmiddel klasse IIa voor vaginale toepassing bij droogheid, irritaties, atrofisch slijmvlies en pijnklachten. Studies tonen een goede werkzaamheid bij postmenopauzale symptomen zonder hormonale belasting.
Aanvullende maatregelen
- Intieme verzorging met pH-neutrale producten (pH 4–5) zoals CANNEFF intieme verzorgingsschuim
- Regelmatige seksuele activiteit of vaginale training ter bevordering van de doorbloeding en het behoud van het weefsel
- Vermijden van intieme sprays, zepen en irriterende stoffen
- Bij secundaire infecties: gerichte antimicrobiële therapie
De meest effectieve therapie bij seniele kolpitis is de lokale behandeling van het vaginale slijmvlies – met oestrogenen of, bij contra-indicaties, met hormoonvrije medische hulpmiddelen zoals CANNEFF® vaginale zetpillen met CBD en hyaluronzuur. Beide opties bevorderen de gezondheid van het slijmvlies, verlichten symptomen en verbeteren duurzaam de kwaliteit van leven van postmenopauzale vrouwen.
Hoe lang duurt de behandeling van seniele kolpitis?
De behandeling van seniele kolpitis is meestal langdurig, omdat het een chronisch terugkerende aandoening is die wordt bevorderd door het blijvende oestrogeentekort in de postmenopauze. De duur van de therapie hangt af van de ernst van de klachten, de gekozen behandelmethode en individuele risicofactoren. Een blijvende symptomatische controle is mogelijk – maar meestal niet met alleen een kortdurende therapie.

Acute fase: initiële therapie (4–6 weken)
In de eerste fase gaat het erom het herstel van het slijmvlies op gang te brengen en acute klachten zoals droogheid, branderigheid of pijn te verlichten.
|
Therapievorm |
Typische initiële duur |
|
Lokale oestrogenen |
Dagelijks gedurende 2–4 weken, daarna afbouwen |
|
Dagelijks of om de dag gedurende 4 weken |
|
|
Intieme verzorging / ondersteunende maatregelen |
continu vanaf het begin van de therapie |
Het doel van deze fase is het verminderen van de tekenen van atrofie en een duidelijke verlichting van de symptomen.
Onderhoudsfase: Langdurige therapie ter terugvalpreventie
Na een succesvolle initiële behandeling wordt overgeschakeld op een onderhoudstoepassing met lage frequentie om een terugval te voorkomen. Zonder voortzetting keren de symptomen in tot 80% van de gevallen na enkele maanden terug.
|
Therapievorm |
Onderhoudsdosering |
|
Lokale oestrogenen |
1–2× per week |
|
2–3× per week continu |
Deze onderhoudsbehandeling is onbeperkt mogelijk, goed verdraagbaar en wordt individueel aangepast. Vooral bij hormoonvrije therapie is continu gebruik zinvol, omdat er geen systemische risico's zijn.
Terugvalrisico
- Zonder adequate onderhoudstherapie is de terugvalkans hoog, omdat het oestrogeentekort aanhoudt.
- Factoren zoals seksuele inactiviteit, onvoldoende verzorging of stress kunnen terugvallen bevorderen.
- Ook klimacterische schommelingen (bijv. bij hormonale veranderingen of therapiewisselingen) verhogen het risico.
Verloop en prognose
- Onbehandeld: toenemende klachten, slijmvliesvernauwing (stenose), risico op microverwondingen en infecties.
- Bij regelmatige verzorging: goede controle van de symptomen, herstel van een functioneel vaginaal milieu, betere levenskwaliteit.
- Een wisseling tussen verschillende therapievormen (bijv. bij intolerantie) is mogelijk.
Kan kolpitis senilis zonder behandeling gevaarlijk worden?
Ja – een onbehandelde kolpitis senilis kan tot ernstige vervolgproblemen leiden, vooral met het oog op chronische klachten, verhoogde vatbaarheid voor infecties en beperking van de levenskwaliteit. Ook al lijkt de aandoening aanvankelijk onschuldig, zijn de Langdurige gevolgen van een aanhoudende vaginale atrofie medisch relevant en niet te onderschatten.
chronificatie van de klachten
-
Zonder behandeling wordt de atrofisch slijmvlies wordt steeds dunner, droger en kwetsbaarder.
-
Symptomen zoals Jeuk, branderigheid, spanningsgevoel of pijn bij het zitten neemt meestal continu toe.
-
Het slijmvlies verliest op lange termijn elasticiteit en kan zich herstelt niet spontaan.
-
De aandoening gaat over in een chronisch, terugkerend verloop , die moeilijker te behandelen is.
Pijn bij geslachtsgemeenschap (dyspareunie)
De verminderde vochtigheid en elasticiteit leiden tot pijn bij het binnendringen, microverwondingen en bloedingen. Veel getroffenen vermijden daardoor geslachtsgemeenschap, wat bovendien leidt tot:
- sociale terugtrekking,
- emotionele belasting en
-
een verdere terugvorming van de vaginale weefselstructuren leidt.
Zonder regelmatige mechanische prikkeling (bijv. door geslachtsgemeenschap of vaginale trainers) kan er een stenose (vernauwing van de vagina) ontstaan.
Verhoogd risico op infecties
De verzwakte slijmvliesbarrière en het verlies van lactobacillen leiden tot een instabiel vaginaal milieu met een verhoogde pH-waarde. Dit bevordert de groei van pathogene kiemen:
- Bacteriële vaginose
- Mycosen
- Urineweginfecties
Herhaalde infecties verhogen het risico op opstijgende infecties, zoals cystitis of pyelonefritis – vooral bij oudere, immuungecompromitteerde patiënten.
Langdurige weefselveranderingen
- Bij chronisch verloop kunnen verklevingen, krimpingen of littekenvorming in het vaginale gebied ontstaan.
-
Deze leiden tot functionele beperkingen, bemoeilijken gynaecologisch onderzoek en beïnvloeden de levenskwaliteit aanzienlijk.
Psychosociale gevolgen
-
Veel getroffenen ervaren de symptomen als gênant of taboe en spreken er niet over.
- De combinatie van lichamelijk ongemak, terugtrekking uit seksualiteit en onzekerheid versterkt vaak psychische belasting, zoals depressieve stemmingen of verlies van intimiteit in de relatie.
Onbehandeld kan kolpitis senilis leiden tot aanhoudende klachten, pijn bij geslachtsgemeenschap, infecties en onomkeerbare weefselveranderingen. Tijdige en consequente behandeling – bijvoorbeeld met lokale oestrogenen of CANNEFF® vaginale zetpillen met CBD en hyaluronzuur – wordt daarom medisch dringend aanbevolen om late gevolgen te voorkomen en de levenskwaliteit te behouden.
Hoe effectief zijn CANNEFF® vaginale zetpillen bij kolpitis senilis?
De CANNEFF® VAG SUP vaginale zetpillen combineren twee medisch werkzame stoffen – cannabidiol (CBD) en hyaluronzuur – voor symptomatische behandeling van atrofisch, geïrriteerd of droog vaginaal slijmvlies. Ze vormen een hormoonvrije, op bewijs gebaseerde therapieoptie, die vooral geschikt is voor patiënten met contra-indicaties voor oestrogenen – bijvoorbeeld na borstkanker, bij het vermijden van hormonen of bij de wens voor een natuurlijkere verzorging.
Onderzoeksstatus en klinische gegevens
Volgens het actuele onderzoeksrapport van CB21 Pharma, producent van de CANNEFF® Vaginale zetpillen, zijn de volgende resultaten beschikbaar:
|
Studie |
Resultaten bij postmenopauzale vrouwen met vaginale atrofie |
|
Pilotstudie (n = 24) |
83% van de vrouwen rapporteerden na 14 dagen duidelijk verbeterde symptomen zoals droogheid, branderigheid en pijn bij seks. |
|
RCT (dubbelblind, placebogecontroleerd n = 50) |
Significante verlichting van de klachten in vergelijking met de placebogroep, zonder relevante bijwerkingen. |
|
Verdraagzaamheid |
Zeer goed |
Die studies tonen aan dat CANNEFF® VAG SUP effectief de klachten van kolpitis senilis verlicht, het vochtgehalte van het slijmvlies verhoogt en de levenskwaliteit verbetert – geheel zonder hormonale belasting. Daarnaast konden ook andere fysiologische symptomen van de menopauze zoals opvliegers, slaapproblemen of gewrichtsklachten worden verminderd.