PMS

Wat is het premenstrueel syndroom (PMS)?

Het premenstrueel syndroom (PMS) manifesteert zich bij vrouwen in de vruchtbare leeftijd in de dagen vóór de menstruatie door een verscheidenheid aan lichamelijke en psychische klachten. In ongeveer de helft van de gevallen treden deze symptomen op. Typische lichamelijke klachten zijn onder andere gespannen borsten en vochtophoping, terwijl psychische symptomen zich kunnen uiten in prikkelbaarheid of depressieve stemmingen. Het is belangrijk op te merken dat PMS verschilt van menstruatiepijn, omdat de symptomen afnemen zodra de menstruatie begint. De behandeling van PMS kan verschillende maatregelen omvatten die gericht zijn op het verlichten van de klachten. Behandelopties zijn onder meer het verbeteren van de levensstijl, het gebruik van plantaardige preparaten, medicamenteuze therapieën en psychotherapeutische ondersteuning. De keuze van de juiste behandeling hangt af van de individuele situatie van de vrouw en de ernst van de symptomen.

Prevalentie - Hoe vaak komt PMS voor?

Ongeveer 20 tot 30 procent van alle vrouwen in de vruchtbare leeftijd ervaart de symptomen van het premenstrueel syndroom (PMS) als belastend. Naar schatting 2 tot 8 procent heeft klachten die zo ernstig zijn dat ze het sociale en professionele leven aanzienlijk beïnvloeden. Deze cijfers zijn verontrustend hoog gezien de beperkte kennis over het ontstaan en de behandeling van PMS.

Symptomen - Wat zijn de tekenen van PMS?

De symptomen van het premenstrueel syndroom (PMS) zijn in aard en ernst zeer verschillend. Sommige vrouwen hebben slechts enkele dagen milde klachten, terwijl anderen tijdens de gehele tweede helft van de cyclus onder hevige klachten lijden en verlangend uitkijken naar het begin van hun menstruatie. De diverse symptomen van het premenstrueel syndroom kunnen over het algemeen in twee hoofdcategorieën worden ingedeeld: lichamelijke symptomen en psychische symptomen.

Welke lichamelijke PMS-symptomen zijn er?

De symptomen van het premenstrueel syndroom (PMS) uiten zich in een verscheidenheid aan lichamelijke klachten die het dagelijks leven van de getroffen vrouwen aanzienlijk kunnen beïnvloeden:

Hevige trek of gebrek aan eetlust bij PMS

Hevige trek of gebrek aan eetlust zijn typische symptomen van het premenstrueel syndroom (PMS), die veel vrouwen ervaren in de fase vóór hun menstruatie. Deze schommelingen in de eetlust kunnen sterk variëren en worden vaak beïnvloed door hormonale veranderingen tijdens de menstruatiecyclus.

Huidveranderingen bij PMS

De menstruatiecyclus wordt vooral veroorzaakt door veranderingen in de niveaus van de hormonen oestrogeen en progesteron. Deze hormonen hebben een aanzienlijke invloed op de huidgezondheid en kunnen het uiterlijk op verschillende manieren beïnvloeden. Typische huidveranderingen in het kader van PMS omvatten bijvoorbeeld acne en onzuiverheden, vettigheid of droogte, evenals gevoeligheid en roodheid.

Gewichtstoename door vochtophoping in het lichaam bij PMS

Een gewichtstoename door vochtophoping in het lichaam is een veelvoorkomend symptoom van het premenstrueel syndroom (PMS), dat veel vrouwen in de dagen voor hun menstruatie ervaren. Deze tijdelijke gewichtstoename is vooral te wijten aan het vasthouden van vocht, veroorzaakt door hormonale schommelingen tijdens de menstruatiecyclus. Hormonen, progesteron en oestrogeen spelen een cruciale rol bij de regulatie van de water- en zoutbalans in het lichaam. Voor de menstruatie kunnen veranderingen in de niveaus van deze hormonen ertoe leiden dat het lichaam meer vocht vasthoudt dan normaal, wat zich uit in zwellingen, vooral aan handen, voeten en in de buikstreek. Dit kan leiden tot een gevoel van volheid en een verhoogd lichaamsgewicht, hoewel het geen daadwerkelijke toename van lichaamsvet betreft.

Algemene vermoeidheid en uitputting bij PMS

Algemene vermoeidheid en uitputting zijn veelvoorkomende symptomen van het premenstrueel syndroom (PMS), die door veel vrouwen in de dagen voor hun menstruatie worden ervaren. Deze symptomen uiten zich in een gevoel van lichamelijke zwakte, verminderde energie en verminderde mentale helderheid, wat kan leiden tot een beperking van de dagelijkse functionaliteit.

Buikkrampen bij PMS

Buikkrampen zijn een centraal en vaak zeer pijnlijk symptoom van het premenstrueel syndroom (PMS). Deze krampen, ook wel dysmenorroe genoemd, ontstaan wanneer de baarmoeder samentrekt om het baarmoederslijmvlies tijdens de menstruatie af te stoten. Hormonale schommelingen, vooral prostaglandine, dat betrokken is bij de regulatie van deze spiercontracties, kunnen leiden tot sterkere en pijnlijke samentrekkingen. De intensiteit van de buikkrampen kan variëren van lichte, onaangename zeurende pijn tot hevige, krampachtige pijn die in sommige gevallen zo intens is dat het de normale dagelijkse gang van zaken en het werkvermogen belemmert. De door patiënten beschreven pijn wordt vaak als golvend of stekend omschreven en kan uitstralen naar de onderrug en de dijen.

Maag-darmproblemen bij PMS

Maag-darmklachten zijn een ander veelvoorkomend symptoom van het premenstrueel syndroom (PMS), waarvan het optreden wordt beïnvloed door hormonale schommelingen gedurende de menstruatiecyclus. De hormonale veranderingen die optreden bij het premenstrueel syndroom kunnen een reeks spijsverteringsklachten veroorzaken, waaronder winderigheid, verstopping en diarree.

Hoofdpijn en rugpijn bij PMS

Hoofdpijn en rugpijn zijn veelvoorkomende en belastende symptomen van het premenstrueel syndroom (PMS), waarvan de intensiteit per persoon kan verschillen. Deze pijn kan beginnen als lichte ongemakken, maar zich ontwikkelen tot ernstige klachten die het dagelijks leven en de werkcapaciteit sterk beïnvloeden. De hoofdpijn die bij PMS optreedt, kan zowel als spanningshoofdpijn als migraineachtige pijn worden ervaren. Laatstgenoemde gaat vaak gepaard met misselijkheid, licht- en geluidgevoeligheid. Deze hoofdpijn is vaak het gevolg van hormonale schommelingen, vooral van oestrogeen en progesteron, die vóór de menstruatie optreden.

Misselijkheid en circulatieproblemen bij PMS

Sommige vrouwen hebben last van misselijkheid en circulatieproblemen, die gepaard kunnen gaan met duizeligheid en algemeen ongemak.

De genoemde symptomen zijn niet alleen verbonden aan fysieke belasting, maar kunnen ook het emotionele en psychische welzijn beïnvloeden. De intensiteit en het optreden van deze klachten kunnen bovendien van cyclus tot cyclus variëren.

Pijn en zeurende gevoelens in de borsten bij PMS

Pijn en een zeurend gevoel in de borsten zijn veelvoorkomende symptomen van het premenstrueel syndroom (PMS), die veel vrouwen gedurende hun menstruatiecyclus ervaren. Deze klachten worden in de vakliteratuur ook mastodynie genoemd en worden typisch veroorzaakt door hormonale schommelingen die vóór de menstruatie optreden. Vooral de stijging en daaropvolgende daling van hormonen zoals oestrogeen en progesteron kunnen ervoor zorgen dat het borstweefsel gevoeliger wordt en opzwelt.

De lijst van lichamelijke symptomen die bij PMS kunnen optreden is onvolledig en wordt in het kader van het onderzoek naar PMS voortdurend uitgebreid, enkele andere symptomen worden hier genoemd:

Bewuste waarneming van hartkloppingen (palpitaties), een vol gevoel en pijn op de borst, krampen, zwaarte of druk in de onderbuik, duizeligheid, inclusief licht in het hoofd, neiging tot blauwe plekken, flauwvallen, opvliegers, slapeloosheid, inclusief moeite met inslapen en doorslapen ’s nachts, tintelingen en steken in handen en voeten en zwelling van handen en voeten.

Welke psychische PMS-symptomen zijn er?

Stemmingswisselingen van hyperactiviteit tot depressies bij PMS

Schommelingen in de stemming gedurende de dag, variërend van hyperactiviteit tot depressies, zijn kenmerkende en vaak belastende symptomen van het premenstrueel syndroom (PMS). Deze emotionele veranderingen kunnen worden beïnvloed door hormonale schommelingen tijdens de menstruatiecyclus, vooral door het op en neer gaan van de hormonen oestrogeen en progesteron. Sommige vrouwen ervaren in de fase voor hun menstruatie een periode van verhoogde energie en hyperactiviteit. Dit kan zich uiten in een verhoogde spraakzaamheid, meer motivatie en een algemeen gevoel van euforie. Deze toestanden kunnen echter vaak van korte duur zijn en abrupt omslaan in tegengestelde emoties, waarbij ook diepe depressieve stemmingen kunnen optreden. Daarnaast kunnen vrouwen zich neerslachtig, hopeloos of overdreven kritisch tegenover zichzelf voelen. Deze gevoelens van verdriet en leegte zijn niet alleen een emotionele belasting, maar kunnen ook het sociale en professionele leven beïnvloeden.

Lusteloosheid bij PMS

Lusteloosheid is een veelvoorkomend verschijnsel tijdens de vrouwelijke menstruatiecyclus. Het uit zich in een algemeen gebrek aan motivatie, energie en interesse in activiteiten die normaal gesproken vreugde of betrokkenheid oproepen. De hormonale schommelingen, vooral de veranderingen in het niveau van de hormonen oestrogeen en progesteron, spelen een essentiële rol bij het ontstaan van dit symptoom. Tijdens de menstruatiecyclus beïnvloeden deze hormonen niet alleen de fysieke toestand, maar ook de stemming en het energieniveau. Een daling van het oestrogeenniveau kan bijvoorbeeld direct de serotonineproductie beïnvloeden, wat kan leiden tot een gevoel van vermoeidheid en lusteloosheid.

Angst en agressiviteit bij PMS

Angst en agressiviteit zijn twee psychische symptomen die vaak worden geassocieerd met het premenstrueel syndroom (PMS). Deze emotionele reacties kunnen worden versterkt door hormonale schommelingen in de menstruatiecyclus en hebben een aanzienlijke invloed op het dagelijks leven. Het is te zien dat veel vrouwen in de dagen voor hun menstruatie verhoogde angstgevoelens ervaren. Deze kunnen zich uiten in nervositeit, zorgen, paniekaanvallen of een algemeen gevoel van onrust. De stijging en daling van hormonen, vooral progesteron, kan het centrale zenuwstelsel beïnvloeden en de gevoeligheid voor angst verhogen. Samen met angst kan ook agressiviteit optreden. Vrouwen melden verhoogde prikkelbaarheid, korte lontjes en zelfs woede-uitbarstingen en onverklaarbaar huilen. Deze emotionele uitbarstingen zijn vaak een directe consequentie van het gevoel van overweldiging of frustratie dat wordt veroorzaakt door andere PMS-symptomen zoals slaapproblemen of lichamelijke klachten.

Heb ik PMS of ben ik zwanger?

Sommige symptomen van het premenstrueel syndroom (PMS), zoals stemmingswisselingen, onderbuikpijn, misselijkheid en trek in bepaalde voedingsmiddelen, kunnen gemakkelijk worden verward met de vroege tekenen van een zwangerschap. Deze overeenkomsten kunnen verwarring veroorzaken, vooral in de dagen voor het verwachte begin van de menstruatie.

Er zijn echter specifieke symptomen te onderscheiden die eerder op een zwangerschap wijzen dan op PMS. Daartoe behoren vooral ochtendmisselijkheid, een continu licht verhoogde lichaamstemperatuur en een uitgesproken vermoeidheid die verder gaat dan de gebruikelijke moeheid die kan optreden bij het premenstrueel syndroom. Deze symptomen manifesteren zich meestal duidelijk en aanhoudend tijdens een zwangerschap.

De onzekerheid tussen PMS en een mogelijke zwangerschap lost meestal op wanneer de verwachte menstruatie uitblijft. Het uitblijven van de menstruatie is doorgaans het duidelijkste teken van een zwangerschap, vooral bij vrouwen met een regelmatige menstruatiecyclus. Om zekerheid te krijgen, kan een zwangerschapstest worden gedaan die in staat is om al kleine hoeveelheden van het zwangerschapshormoon hCG in de urine aan te tonen.

Wat is een premenstruele dysforische stoornis (PMDS)?

Ongeveer 3–5% van de vrouwen heeft te maken met een bijzonder ernstige vorm van het premenstrueel syndroom, die premenstrueel dysfoor syndroom (PMDS) wordt genoemd. De psychische symptomen die bij PMDS optreden, zijn zo intens dat het de getroffenen moeilijk maakt om hun dagelijks leven te beheersen. Dit omvat prikkelbaarheid, woede, agressiviteit, angst en depressies. Deze symptomen hebben significante gevolgen voor het sociale, familiale en professionele leven van de getroffenen. Deze aandoeningen gaan veel verder dan de typische klachten van PMS en vereisen gerichte behandeling. PMDS kan het dagelijks functioneren aanzienlijk belemmeren en vereist vaak een combinatie van medische en psychologische therapiebenaderingen. 

Oorzaken - Wat veroorzaakt het premenstrueel syndroom?

De oorzaken van PMS zijn niet volledig opgehelderd, maar toch is het premenstrueel syndroom (PMS) een veelvoorkomende ervaring bij veel vrouwen. Er zijn echter enkele theorieën die wijzen op verschillende mogelijke triggers.

Hormoonschommelingen bij PMS

Een theorie heeft betrekking op de hormonen in ons lichaam, met name oestrogeen en progesteron. Veranderingen in het niveau van deze hormonen kunnen leiden tot de symptomen, evenals een overproductie van andere hormonen zoals aldosteron en ADH, die vochtretentie kunnen bevorderen.

Genetica en PMS

Er zijn ook aanwijzingen dat onze genen een rol kunnen spelen. Als het premenstrueel syndroom vaker voorkomt in uw familie, kan het zijn dat u genetisch voorbestemd bent om ook symptomen te ontwikkelen.

Neurotransmitters en PMS

Een ander interessant aspect is het serotonineniveau, een belangrijke boodschapperstof in de hersenen die onze stemming reguleert. Lage serotoninespiegels kunnen bij sommige vrouwen leiden tot PMS. Medicijnen die het serotonineniveau verhogen, helpen soms om de PMS-symptomen te verlichten. Ook lijkt het GABA-systeem een rol te spelen, vooral de interactie met het progesteronmetaboliet allopregnanolone.

Voeding en PMS

Ten slotte kan ook een tekort aan voedingsstoffen, met name magnesium en calcium, een rol spelen. Deze mineralen zijn van cruciaal belang voor veel lichaamsfuncties, en een tekort kan een verscheidenheid aan symptomen veroorzaken, waaronder ook die welke in verband worden gebracht met het premenstrueel syndroom.

Verdere onderzoek is dringend nodig om deze verbanden beter te begrijpen en effectievere behandelingen te kunnen bieden. Tot die tijd blijft het premenstrueel syndroom een raadsel dat de wetenschap nog moet oplossen.

Welke rol spelen hormonen bij PMS?

Hormonale schommelingen zijn een van de belangrijkste oorzaken van het premenstrueel syndroom (PMS). Dit omvat vooral een onevenwicht van de geslachtshormonen progesteron en oestrogeen. Maar ook prolactine, dat in de tweede helft van de cyclus in de hypofyse wordt geproduceerd, draagt bij aan symptomen zoals pijnlijke spanningsgevoelens en zwellingen van de borstklieren.

Ook de schildklierhormonen spelen een belangrijke rol, omdat ze het lichamelijke en geestelijke welzijn van een vrouw sterk kunnen beïnvloeden.

De hormonale schommelingen die tijdens de menstruatiecyclus optreden, zijn niet alleen verantwoordelijk voor de directe lichamelijke veranderingen, maar beïnvloeden ook het evenwicht van elektrolyten en vloeistoffen in het lichaam. Deze verschuivingen kunnen bij sommige vrouwen bijdragen aan premenstruele symptomen (PMS). Er wordt met name aangenomen dat de bij de afbraak van het hormoon progesteron ontstane metabolieten (allopregnanolonen) een rol kunnen spelen bij het veroorzaken van PMS-klachten, omdat allopregnanolonen GABAA-receptoren positief moduleren.

Verder wordt aangenomen dat vrouwen met PMS mogelijk een hogere gevoeligheid hebben voor interacties tussen progesteron en bepaalde neurotransmitters zoals serotonine. Serotonine, een belangrijke boodschapperstof in de hersenen, is bekend om zijn rol in de regulering van stemming en emotioneel welzijn. Daarom kunnen onevenwichtigheden in deze neurotransmitter leiden tot de typische emotionele symptomen van PMS zoals stemmingswisselingen en prikkelbaarheid.

De complexe wisselwerkingen tussen hormonen, elektrolyten en neurotransmitters illustreren de gelaagde oorzaken van PMS en verklaren waarom de symptomen zo divers en individueel variabel kunnen zijn. Kennis van deze verbanden is van cruciaal belang voor de ontwikkeling van effectieve behandelstrategieën die niet alleen de symptomen verlichten, maar ook de levenskwaliteit van de getroffen vrouwen verbeteren.

Welke andere oorzaken van PMS zijn er?

Serotonineniveau en PMS

Een andere belangrijke factor is het serotonineniveau in de hersenen. Schommelingen, vooral de snelle daling na de eisprong, kunnen leiden tot prikkelbaarheid en depressieve stemmingen.

Chronische stress en PMS

Chronische stress kan ook leiden tot een hormonale disbalans, terwijl psychische belasting zowel door te hoge als te lage geslachtshormoonspiegels kan worden veroorzaakt.

Voedingsgewoonten en PMS

Ook voedingsgewoonten beïnvloeden de symptomen van het premenstrueel syndroom. Een zoutrijke voeding kan vochtretentie bevorderen, terwijl het gebruik van genotsmiddelen zoals koffie en thee prikkelbaarheid en overgevoeligheid kan versterken. Daarom wordt aanbevolen deze in de tweede helft van de cyclus te beperken.

Alcoholgebruik en PMS

Alcohol kan psychische klachten zoals angstgevoelens of agressiviteit versterken, daarom wordt vrouwen aangeraden in de tweede helft van de cyclus beter af te zien van alcohol.

Roken en PMS

Roken grijpt niet alleen direct in op de hormoonhuishouding, maar onttrekt het lichaam ook belangrijke vitaminen en mineralen, wat de doorbloeding verslechtert en symptomen zoals hoofdpijn kan verergeren.

Samenvattend kan worden gesteld dat een groot aantal factoren, waaronder hormonale, voedingsgerelateerde en psychische, de intensiteit en het optreden van PMS-symptomen kunnen beïnvloeden. Een uitgebreide beschouwing van deze aspecten is daarom van doorslaggevend belang voor het begrip en de behandeling van het premenstrueel syndroom.

Diagnose - Hoe wordt PMS vastgesteld?

Vrouwen die regelmatig last hebben van premenstruele klachten wordt aangeraden een gynaecoloog te raadplegen. Dit geldt vooral als de klachten het dagelijks leven of de sociale relaties aanzienlijk beïnvloeden. De behandelend arts zal eerst een inschatting maken of de beschreven symptomen wijzen op premenstruele klachten (PMS) of een andere oorzaak.

In het kader van de uitgebreide anamnese worden andere mogelijke aandoeningen, die vergelijkbare symptomen kunnen veroorzaken, zoals bijvoorbeeld depressies of schildklieraandoeningen, uitgesloten. Voor een nauwkeurige diagnose zijn gedetailleerde gegevens over de aard, duur en het tijdstip van het optreden van de klachten van essentieel belang. Het bijhouden van een dagboek over een periode van twee tot drie maanden kan in dit verband als zeer nuttig worden beschouwd. Bij de documentatie is het voor de betreffende vrouw van doorslaggevend belang om de exacte tijdstippen van het optreden van de klachten en de factoren die de intensiteit beïnvloeden, te noteren. Het vastleggen van de klachten in een symptoomdagboek maakt het voor de behandelend arts mogelijk verbanden te herkennen tussen de symptomen en de menstruatiecyclus. Dit is van cruciaal belang voor de diagnose van PMS. Moderne technologieën zoals cyclus-tracking-apps kunnen het bijhouden van dergelijke dagboeken vergemakkelijken en dienen ook tijdens een behandeling te worden voortgezet om het succes ervan te kunnen beoordelen.

Na de anamnese volgt een gynaecologisch onderzoek, waarbij in bepaalde gevallen ook een echografie geïndiceerd kan zijn. Een bloedonderzoek kan bovendien inzicht geven of er hormonale onregelmatigheden aanwezig zijn. Hoewel bij de meeste vrouwen met PMS de hormoonwaarden binnen het normale bereik liggen, kan PMS toch niet worden uitgesloten als de hormoonwaarden normaal zijn.

Therapie - Hoe wordt de behandeling van PMS en PMDS uitgevoerd?

Vanwege de complexe oorzaken van het premenstrueel syndroom (PMS) richt de behandeling zich vooral op het verlichten van de individuele symptomen. Omdat PMS door een combinatie van verschillende factoren wordt beïnvloed, is een holistische therapiebenadering vaak het meest effectief.

Algemene maatregelen bij PMS

Een evenwichtige voeding en regelmatige lichaamsbeweging zijn fundamentele maatregelen die kunnen bijdragen aan het verminderen van premenstruele symptomen. Vooral het vermijden van koffie en nicotine tijdens de tweede helft van de cyclus kan positieve effecten hebben op de hormoonbalans en het algemene welzijn. Ontspanningstechnieken spelen ook een belangrijke rol bij de behandeling van PMS. Yoga en autogene training bevorderen mentale en lichamelijke ontspanning, wat kan helpen stress te verminderen en de psychische symptomen van PMS te verlichten. Warme baden en massages zijn verdere effectieve methoden om spierspanning te verlichten en algemene klachten zoals rug- en hoofdpijn te verminderen.

Medicatie bij PMS

Behandelingsopties omvatten vaak antidepressiva, met name selectieve serotonineheropnameremmers (SSRI's), die kunnen helpen de stemming te stabiliseren en angst te verminderen. Daarnaast kunnen hormonale behandelingen zoals orale anticonceptiva of hormoontherapie worden ingezet om hormonale schommelingen te reguleren. Voor een effectieve behandeling is een nauwkeurige diagnose door een specialist essentieel, omdat PMDS specifieke medische en psychologische zorg vereist om de levenskwaliteit van de getroffenen duurzaam te verbeteren.

Hormonale anticonceptiemiddelen bij PMS

Hormonale anticonceptiemiddelen bieden voor vrouwen zonder kinderwens een effectieve mogelijkheid om symptomen te beheersen. Beschikbare opties zijn de anticonceptiepil, het hormoonpleister en de depotinjectie. Deze middelen kunnen echter ook bijwerkingen veroorzaken zoals hoofdpijn of misselijkheid en een licht verhoogd risico op trombose met zich meebrengen.

Niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen (NSAID's) bij PMS

Niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen (NSAID's), zoals ibuprofen of diclofenac, zijn een gebruikelijke behandelingsoptie om pijn te verlichten, bijvoorbeeld bij hoofdpijn, buikpijn en rugpijn. Het gebruik van deze medicijnen leidt tot een effectieve vermindering van pijn en zwellingen die door ontstekingsprocessen worden veroorzaakt.

Diuretica bij PMS

Diuretica, ook wel vochtafdrijvende middelen genoemd, kunnen vrouwen die last hebben van vochtophoping in de borsten, armen of benen verlichting bieden. Deze medicijnen bevorderen de uitscheiding van vocht uit het lichaam, wat leidt tot een vermindering van zwellingen en het bijbehorende ongemak.

Antidepressiva bij PMS

Bij ernstige psychische klachten, zoals depressies, kunnen selectieve serotonineheropnameremmers (SSRI's) een effectieve therapieoptie zijn. SSRI's reguleren het serotonineniveau in de hersenen, wat kan leiden tot stabilisatie van de stemming en vermindering van angstgevoelens. Deze behandeling moet echter altijd onder medisch toezicht plaatsvinden om de effectiviteit te maximaliseren en mogelijke bijwerkingen te monitoren.

Homeopathie, geneeskrachtige planten en voedingssupplementen bij PMS

Bij de behandeling van het premenstrueel syndroom (PMS) maken veel mensen gebruik van complementaire geneeswijzen, ook al ontbreekt het wetenschappelijk bewijs voor sommige van deze methoden nog. Toch rapporteren veel getroffenen een merkbare verlichting van hun symptomen door dergelijke alternatieve benaderingen. De homeopathie biedt verschillende middelen die specifiek kunnen worden afgestemd op de verschillende symptomen van PMS.

Calcium carbonicum bij PMS

Calcium carbonicum wordt vaak gebruikt voor de behandeling van vochtophoping, vooral wanneer dit gepaard gaat met gezwollen borsten.

Pulsatilla bij PMS

Pulsatilla is een ander homeopathisch middel dat wordt aanbevolen bij emotionele PMS-symptomen zoals verdriet en frequent huilen.

Natrium muriaticum bij PMS

Natrium muriaticum kan helpen bij prikkelbaarheid, emotionele gevoeligheid en neiging tot huilen.

Cyclamen bij PMS

Cyclamen wordt vaak gebruikt bij pijnlijk gezwollen borsten en migraineachtige hoofdpijn.

Cannabis sativa bij PMS

Hennepproducten worden al duizenden jaren gebruikt bij vrouwenklachten. Vooral de ontspannende werking staat daarbij centraal. Innovatieve medische producten zoals de CANNEFF Vaginale zetpillen met CBD en hyaluronzuur zijn ook nuttig om bepaalde PMS-symptomen te verlichten.

Monnikspeper bij PMS

Monnikspeper wordt gebruikt bij alle klachten van het premenstrueel syndroom (PMS). Daartoe behoren spanningspijn in de borst, buikpijn, hoofdpijn en een vol gevoel, evenals cyclusstoornissen. 

Sint-janskruid bij PMS

De stemming van veel vrouwen wordt beïnvloed door hun cyclus, vooral voor de menstruatie. Bij sommige vrouwen leidt dit regelmatig tot een verslechtering van de stemming. Sint-janskruid kan in deze gevallen helpen bij het verlichten van depressies en het verbeteren van de stemming. 

We wijzen erop dat de lijst van bij PMS nuttige ingrediënten veel langer is en ook bijvoorbeeld: teunisbloemolie, extracten van de yamswortel, calcium en vitamine B6 in hoge dosering, magnesium, isoflavonen, visoliecapsules of vitamine E bevat.

Verloop - Hoe verloopt het premenstrueel syndroom?

De voorspelling van het verloop van het premenstrueel syndroom (PMS) is vanwege de wisselende intensiteit van de symptomen van cyclus tot cyclus moeilijk. 

Het premenstrueel syndroom (PMS) manifesteert zich typisch in de tweede fase van de menstruatiecyclus, dus na de eisprong. De duur van de symptomen kan variëren van enkele dagen tot twee weken en vormt voor sommige vrouwen gedurende de gehele tweede helft van de cyclus een aanzienlijke belasting. Het is belangrijk te benadrukken dat deze klachten meestal verdwijnen bij het begin van de menstruatiebloedingen en dus duidelijk te onderscheiden zijn van de pijn tijdens de menstruatie. Hoewel er geen uniforme behandelmethode bestaat die voor alle vrouwen even effectief is, tonen verschillende therapeutische maatregelen bij veel getroffenen een verzachtend effect. De genoemde behandelingen stellen veel vrouwen in staat om de dagen voor de menstruatie beter door te komen en hun dagelijkse activiteiten met minder beperkingen voort te zetten.

Het is hier belangrijk op te merken dat niet elke vrouw premenstruele symptomen ervaart en dat deze symptomen ook bij getroffen vrouwen niet in elke cyclus hoeven voor te komen. Premenstruele klachten vormen voor vrouwen in de vruchtbare leeftijd, vooral tussen 30 en 40 jaar, een aanzienlijke belasting. Tijdens de overgang kunnen premenstruele klachten toenemen. Een positief nieuws voor degenen die aan PMS lijden, is dat dit probleem meestal verdwijnt bij het begin van de overgang. Na de overgang, wanneer de menstruatiebloedingen volledig stoppen, verdwijnt meestal ook het premenstrueel syndroom. Tijdens de overgang verandert de hormonale balans blijvend, wat uiteindelijk leidt tot het afnemen van de PMS-symptomen. Deze fase markeert vaak het einde van de premenstruele klachten. Tot dat moment kunnen individueel aangepaste behandelmethoden helpen om de kwaliteit van leven aanzienlijk te verbeteren.

Preventie - Hoe kan PMS worden voorkomen?

Het voorkomen van het premenstrueel syndroom (PMS) is niet mogelijk. Toch zijn er mogelijkheden om de last die elke maand door het premenstrueel syndroom ontstaat te verminderen. In dit verband raden artsen een gezonde levensstijl aan met voldoende slaap, regelmatige lichaamsbeweging en ontspanningsoefeningen. Een andere manier om de maandelijkse klachten tegen te gaan is een gezonde voeding. Deze zou weinig zout, chocolade, alcohol en cafeïne moeten bevatten, maar juist meer volkorenproducten, fruit, groenten, eiwitrijke voedingsmiddelen en omega-3-vetzuren. De optredende symptomen worden medisch zo goed mogelijk behandeld, wat echter geen duurzame genezing van de aandoening betekent.