Behandeling van aambeien

Wat zijn aambeien en wanneer is een behandeling nodig?

Aambeien zijn sponsachtige vaatkussentjes aan de uitgang van de endeldarm, die iedereen heeft. Deze bloedvaten bestaan uit een netwerk van bloedvaten en spelen een belangrijke rol bij het afsluiten van de darm. Samen met de sluitspier zorgen ze ervoor dat de anus betrouwbaar gesloten blijft, wat het gecontroleerd vasthouden en legen van de darm mogelijk maakt. In hun normale toestand zijn aambeien niet voelbaar of zichtbaar en veroorzaken ze geen klachten.

Wanneer ontstaan aambeien?

Een aambei, vaak ook aangeduid als “vergrote aambeien”, ontstaat wanneer deze vaatkussentjes groter worden en uitzetten. Dit kan worden bevorderd door factoren zoals chronische verstopping, hard persen bij de stoelgang, een vezelarme voeding of ook gebrek aan beweging. Tijdens de zwangerschap en bij overgewicht kan het risico ook toenemen, omdat de druk op het bekkengebied verhoogd is.

Wanneer is een behandeling nodig?

Of en wanneer een behandeling nodig is, hangt af van de omvang en de ernst van de aambeien. Artsen onderscheiden vier graden:

Graad I: Lichte vergroting, niet zichtbaar of voelbaar. Af en toe treden lichte bloedingen of een gevoel van ongemak op.

Graad II: De aambeien van graad II puilen tijdelijk naar buiten tijdens de stoelgang, maar trekken vanzelf weer terug. Klachten zoals jeuk, branderigheid of lichte vochtafscheiding zijn mogelijk.

Graad III: De aambeien van graad III puilen permanent naar buiten en moeten handmatig worden teruggeduwd. Typische symptomen zijn jeuk, branderigheid en pijn.

Graad IV: De aambeien van graad IV blijven permanent uitpuilen en kunnen niet meer teruggeduwd worden. In dit stadium kunnen ernstigere klachten optreden zoals bloedingen, vochtig worden en pijn.

Bij graad I en II is meestal een conservatieve therapie met aanpassingen in levensstijl en voeding voldoende om de klachten te verlichten. Vanaf graad III is vaak een medische ingreep nodig, en bij graad IV is in de meeste gevallen een operatie onvermijdelijk. Zodra symptomen zoals bloed in de ontlasting, aanhoudende jeuk, branderigheid of hevige pijn optreden, is het raadzaam een arts te raadplegen om een gerichte behandeling te starten en andere mogelijke oorzaken uit te sluiten.

Welke conservatieve behandelingsmogelijkheden zijn er bij aambeien in een vroeg stadium?

Bij aambeien in een vroeg stadium (graad I en II) is het mogelijk om de klachten effectief te verlichten met conservatieve, niet-operatieve maatregelen. Deze benaderingen zijn gericht op het verminderen van de symptomen zoals jeuk, branderigheid en sporadische bloedingen en het voorkomen van de voortgang van de aambeienaandoening. Hier zijn de belangrijkste conservatieve behandelingsmogelijkheden:

Aanpassing van het dieet

Een vezelrijk dieet is een van de belangrijkste maatregelen om klachten van aambeien te verlichten en verstopping te voorkomen. Voedingsmiddelen zoals volkorenproducten, groenten, fruit en peulvruchten bevorderen een zachte, gevormde ontlasting, wat het persen bij het poepen minimaliseert en de druk op de aambeien vermindert. Daarnaast kunnen psylliumvezels of lijnzaad worden ingenomen, die in de darm opzwellen en het volume van de ontlasting zachtjes vergroten. Het is belangrijk om hierbij voldoende vochtinname te garanderen (minimaal 1,5 tot 2 liter per dag).

Verbetering van de toiletgewoonten

Om de druk op de aambeien te verminderen, moet het toiletbezoek niet worden uitgesteld. Tegelijkertijd is het raadzaam om het toiletbezoek rustig en zonder tijdsdruk te doen en krachtig persen te vermijden. Het is ook verstandig om het zitten op het toilet zo kort mogelijk te houden en ‘rituelen’ zoals lezen of het gebruik van de telefoon tijdens het toiletbezoek te vermijden.

Anale hygiëne

Een zorgvuldige en zachte reiniging van het anale gebied kan helpen irritaties te voorkomen. Hiervoor kan het toiletpapier licht vochtig worden gemaakt om de huid voorzichtig te reinigen. Als alternatief kan ook een bidet worden gebruikt. Irriterende stoffen in vochtig toiletpapier of waslotionen moeten worden vermeden, omdat ze de gevoelige huid rond de anus extra kunnen belasten en allergieën of ontstekingen kunnen bevorderen.

Zitbaden

Zitbaden met lauw water, eventueel aangevuld met ontstekingsremmende toevoegingen zoals kamille, eikenbast of toverhazelaar, zijn een beproefd huismiddeltje. Een zitbad moet ongeveer 10 tot 15 minuten duren en kan meerdere keren per week worden toegepast om klachten te verlichten.

Zalven, crèmes en zetpillen

Speciale aambeienzalf of -crèmes en zetpillen zijn verkrijgbaar bij apotheken en kunnen bij jeuk en lichte pijn tijdelijke verlichting bieden. Zalven met werkzame stoffen zoals zink, toverhazelaar of aloë vera kalmeren de huid, werken ontstekingsremmend en drogen vochtige plekken. Sommige vrij verkrijgbare zalven bevatten ook lidocaïne of andere plaatselijk verdovende stoffen om tijdelijk pijn te verlichten. Bij ernstigere ontstekingen kunnen artsen ook cortisonbevattende crèmes voorschrijven, die echter slechts voor een beperkte tijd gebruikt mogen worden. Zetpillen zoals CANNEFF SUP bevatten hyaluronzuur en CBD en verlichten pijn, jeuk en ontstekingen bij aambeien. Ook na postoperatieve ingrepen kunnen CANNEFF SUP zetpillen worden gebruikt om het genezingsproces te versnellen.

Lichte lichaamsbeweging

Regelmatige lichaamsbeweging, zoals wandelen, fietsen of zwemmen, ondersteunt de darmactiviteit en kan verstopping voorkomen. Vooral bij een zittend beroep is het aan te raden regelmatig op te staan en te bewegen om de druk in het bekkengebied te verminderen.

Wanneer moet een arts worden geraadpleegd?

Als de klachten ondanks deze conservatieve maatregelen aanhouden of verergeren, is het raadzaam medische hulp in te schakelen. Een proctoloog of gastro-enteroloog kan beoordelen of verdere therapieën zoals een sclerotherapie (verharding) of een rubberbandligatie zinvol zijn om de klachten blijvend te verlichten.

Welke rol spelen voeding en levensstijl bij de behandeling van aambeien?

Voeding en levensstijl zijn cruciale factoren bij de behandeling en preventie van aambeien, vooral in de vroege stadia. Ze dragen aanzienlijk bij aan het verlichten van symptomen, het voorkomen van voortschrijding van de aandoening en het vermijden van nieuwe klachten.

Vezelrijke voeding voor stoelgangregulatie

Een vezelrijke voeding is een van de belangrijkste maatregelen om klachten van aambeien te verlichten. Vezels, die voorkomen in voedingsmiddelen zoals volkorenproducten, fruit, groenten, noten en peulvruchten, binden water in de darm en vergroten het volume van de ontlasting. Hierdoor wordt de ontlasting zachter, wat het persen op het toilet vermindert en de druk op de aambeien verlaagt. Voor een optimaal effect wordt dagelijks ongeveer 30 tot 40 gram vezels aanbevolen.

Daarnaast ondersteunen psylliumvezels of lijnzaad als natuurlijke zwelstoffen de darmactiviteit en dragen ze bij aan een gevormde stoelgang. Bij het innemen van deze vezelrijke voedingsmiddelen is het echter belangrijk om voldoende water te drinken, omdat ze anders verstopping kunnen verergeren.

Voldoende vochtinname

Een regelmatige vochtinname van 1,5 tot 2 liter per dag is onmisbaar om de werking van vezels te ondersteunen en verstopping te voorkomen. Water en ongezoete kruidentheeën zijn ideaal, omdat ze de darmen stimuleren en de ontlasting zacht houden. Dranken met suiker of overmatig koffiegebruik moeten daarentegen worden beperkt, omdat ze uitdrogend kunnen werken en de ontlasting juist kunnen verharden.

Gezonde toiletgewoonten

Een bewuste verandering van de toiletgewoonten speelt ook een belangrijke rol. Om de druk op de aambeien te verminderen, moeten betrokkenen het toiletbezoek niet uitstellen, maar ook niet uit gewoonte “voor de zekerheid” gaan. Het is aan te raden de tijd te nemen en niet te hard te persen. Te lang zitten op het toilet moet ook vermeden worden, omdat dit de druk op de aambeien verhoogt. Eenvoudige gedragsveranderingen en aandacht kunnen hier voor duidelijke verbetering zorgen.

Regelmatige beweging

Bewegingsgebrek en lang zitten behoren tot de risicofactoren voor aambeien. Regelmatige beweging bevordert de spijsvertering en voorkomt verstopping, wat op zijn beurt kan leiden tot aambeien. Activiteiten zoals wandelen, fietsen, zwemmen of lichte gymnastiek worden vooral aanbevolen. Ze ondersteunen de doorbloeding en helpen de druk op het bekkengebied te verminderen.

Vooral mensen met een zittend beroep zouden zich regelmatig moeten rekken of korte wandelingen moeten maken om de bloedsomloop te stimuleren en de doorbloeding te bevorderen. Mensen met overgewicht kunnen door beweging en een gezonde voeding bovendien hun gewicht verminderen en daarmee de druk op de aambeien verlagen.

Vermijding van irriterend voedsel

Sommige voedingsmiddelen kunnen aambei-klachten verergeren, vooral als ze ontstekingen of jeuk bevorderen. Vooral scherpe kruiden, sterk bewerkte of vette voedingsmiddelen en alcohol zijn vaak problematisch bij aambeien en moeten zoveel mogelijk worden vermeden. In plaats daarvan wordt een milde, voedzame voeding en het vermijden van moeilijk verteerbare voedingsmiddelen aanbevolen.

Welke zalven, crèmes, zetpillen en huismiddeltjes helpen bij aambeien?

Voor verlichting van aambei-klachten in het beginstadium (graad I en II) zijn er verschillende zalven, crèmes, zetpillen en huismiddeltjes beschikbaar die symptomen zoals jeuk, branderigheid en lichte bloedingen kunnen verminderen.

Zalven en crèmes

Zalf met cortisonen: Deze preparaten helpen bij acute ontstekingen en jeuk. Cortison werkt ontstekingsremmend, maar moet slechts kort worden gebruikt om huidirritaties te voorkomen.

Pijnstillende en verdovende crèmes: Lokale anesthetica zoals lidocaïne, die in sommige aambei-crèmes zitten, bieden snelle verlichting bij pijn en jeuk. Deze crèmes zijn echter ook bedoeld voor kortdurend gebruik.

Zink en panthenol: Deze ingrediënten kalmeren de huid en bevorderen de genezing van geïrriteerde huidgebieden. Zink heeft bovendien een licht uitdrogend effect en helpt bij vochtige klachten.

CANNEFF SUP rectale zetpillen met cannabidiol (CBD) en hyaluronzuur

CANNEFF SUP is een modern rectaal zetpil voor de ondersteunende behandeling van aambeien en andere klachten in het anale gebied. Deze zetpillen combineren cannabidiol (CBD) en hyaluronzuur en bieden een innovatieve alternatief voor conventionele aambei-preparaten. Het product wordt gebruikt ter ondersteuning van de genezing en regeneratie van het weefsel bij aambeien en na colorectale operaties.

Cannabidiol (CBD): CBD is een niet-psychotroop cannabinoïde uit de hennepplant, dat antioxidatieve en ontstekingsremmende eigenschappen bezit. Het helpt reactieve zuurstofsoorten te neutraliseren en ondersteunt celregeneratie. Zo kan CBD ontstekingen in het anale gebied verminderen en bijdragen aan pijnverlichting.

Hyaluronzuur: Hyaluronzuur zorgt voor vochtbinding in het slijmvlies en bevordert wondgenezing. Dankzij een speciale emulsiematrix, waarin het hyaluronzuur in waterige oplossing aanwezig is, biedt CANNEFF SUP een vijfmaal verhoogde afgifte van werkzame stoffen vergeleken met conventionele zetpillen met hyaluronzuur. Deze technologie bevordert de optimale opname door het slijmvlies en versnelt de genezing.

Toepassingsgebieden van CANNEFF SUP:

• Verlichting van pijn en jeuk bij interne en externe aambeien
• Ondersteuning van genezing bij fissuren, proctitis en na operaties
• Behandeling van niet-specifieke ontstekingen in het darmgebied
• Verlichting bij ontstekingen, fistels en andere anale aandoeningen

De zetpillen zijn zonder recept verkrijgbaar en worden dagelijks voor het slapen gaan gebruikt. De werking treedt binnen ongeveer 60 minuten in.

Huismiddeltjes

Zitbaden: Zitbaden met lauw water en ontstekingsremmende toevoegingen zoals kamille, eikenbast of tea tree olie zijn een beproefd huismiddeltje tegen aambeien. Ze verlichten jeuk, verminderen ontstekingen en bevorderen de doorbloeding van het getroffen gebied.

Vlozaad: Vlozaad is een natuurlijk middel tegen verstopping. Het zwelt op in de darmen, vergroot het volume van de ontlasting en helpt de ontlasting zachter te maken, wat persen vermindert en de druk op de aambeien verlaagt.

Verkoelende kompressen: Kompressen met koud water of kamillethee kunnen verlichting bieden bij acute zwellingen en pijn in het anale gebied.

Aloë Vera: Aloë Vera-gel kalmeert geïrriteerde huid en werkt ontstekingsremmend. Het kan voorzichtig op de getroffen plekken worden aangebracht na een zitbad.

Hoe worden CANNEFF zetpillen gebruikt voor de behandeling van aambeien?

CANNEFF SUP rectale zetpillen met cannabidiol (CBD) en hyaluronzuur zijn speciaal ontwikkeld ter ondersteuning van de behandeling van aambeien en andere klachten in het anale kanaal. Deze zetpillen bevorderen de genezing en verlichting bij aambeien, proctitis, anale fissuren en na colorectale ingrepen.

Gebruik van CANNEFF SUP zetpillen:

Hygiëne: Was uw handen grondig voor en na gebruik om een hygiënische toepassing te garanderen.

Voorbereiding: Scheur een zetpil af op de perforatie van de strip. Zorg ervoor dat de zetpil onbeschadigd is en dat de houdbaarheidsdatum nog niet is verstreken.

Openen: Scheur de verpakking voorzichtig open door uit elkaar te trekken en haal de zetpil eruit.

Inbrengen: Breng de zetpil met de smalle kant eerst in het rectum in. Idealiter wordt de zetpil 's avonds voor het slapengaan gebruikt, zodat deze 's nachts zijn werking kan doen.

Dosering en duur van het gebruik van CANNEFF SUP zetpillen:

De aanbevolen dosering is één zetpil per dag, bij voorkeur voor het slapengaan. De behandelingsduur hangt af van het type en de ernst van de klachten:

Bij interne en externe aambeien: Dagelijks één zetpil gedurende 5 tot 15 dagen, totdat de klachten afnemen.

Voor genezing na colorectale operaties of bij anale fissuren: Eén zetpil per dag gedurende 20 tot 30 dagen.

Bij niet-specifieke ontstekingen zoals proctitis of cryptitis: Dagelijks één zetpil gedurende 25 tot 30 dagen.

Voordelen van CANNEFF SUP zetpillen:

CANNEFF SUP maakt gebruik van een gepatenteerde emulsiematrix die een verbeterde afgifte en opname van de werkzame stoffen mogelijk maakt. Het al in water opgeloste hyaluronzuur wordt efficiënt door het slijmvlies opgenomen en helpt het vocht vast te houden en het weefsel te regenereren. In combinatie met cannabidiol (CBD), dat antioxidatief en ontstekingsremmend werkt, verlichten de zetpillen pijn, jeuk en bevorderen ze de genezing.

Veiligheidsinstructies voor CANNEFF SUP zetpillen:

• Buiten bereik van kinderen houden en niet oraal innemen.
• Niet gebruiken als de verpakking beschadigd is.
• Bij onzekerheden over het gebruik en de duur dient overleg met een arts plaats te vinden.

CANNEFF SUP is zonder recept verkrijgbaar en biedt een innovatieve, milde mogelijkheid voor de behandeling en regeneratie van het weefsel bij aambeien en aanverwante klachten in het anale gebied.

Wat is sclerose en wanneer wordt het toegepast?

Sclerose, ook wel verhardingstherapie of injectie-sclerotherapie genoemd, is een minimaal invasieve behandelmethode om vergrote aambeien te verkleinen. Het wordt meestal toegepast bij aambeien in een vroeg stadium (graad I en II) en is vooral geschikt voor patiënten bij wie conservatieve behandelingen zoals zalven en een vezelrijk dieet niet voldoende effect hebben.

Verloop van de sclerose

Bij sclerose wordt een speciale oplossing, meestal polidocanol of een andere verhardende stof, in de aambeien geïnjecteerd. De ingreep wordt uitgevoerd onder zichtcontrole met een proctoscoop, een korte kijkbuis die voorzichtig in het anale kanaal wordt ingebracht. Door de injectie ontstaat een gerichte ontstekingsreactie in het weefsel van de aambeien. De stof zorgt voor de vorming van littekenweefsel en het krimpen van het aambei-kussen, doordat de bloedtoevoer naar de vergrote aambei wordt verminderd.

Voordelen van sclerose

Pijnloze ingreep: Omdat de aambeien slechts weinig pijnreceptoren hebben, is de sclerose meestal pijnloos en is geen verdoving nodig.

Poliklinische uitvoering: De ingreep duurt slechts enkele minuten en kan poliklinisch worden uitgevoerd, waardoor geen lange hersteltijd nodig is.

Herhaalbaarheid: Als de aambeien opnieuw klachten veroorzaken, kan sclerosering zonder problemen opnieuw worden uitgevoerd.

Toepassingsgebieden van sclerosering

Sclerosering wordt primair toegepast bij aambeien van graad I en II, die worden gekenmerkt door symptomen zoals jeuk, branderig gevoel of lichte bloedingen. Het is een optie voor patiënten bij wie de aambeien niet voldoende behandeld kunnen worden met conservatieve maatregelen zoals aanpassing van voeding en zalfbehandeling.

In gevallen waarin de aambeien niet reageren op sclerosering of bij gevorderde aambeien (graad III en IV), waarbij de knobbels tijdens de stoelgang uitstulpen en niet meer vanzelf terugtrekken, zijn andere methoden zoals rubberbandligatie of een operatieve verwijdering meestal geschikter.

Risico's en nazorg bij sclerosering

Sclerosering is een veilige procedure, maar er kunnen soms lichte bijwerkingen optreden, zoals een drukkend gevoel of lichte bloedingen. Minder vaak ontstaan zwellingen of een analthrombose. Meestal herstellen de meeste patiënten snel en kunnen ze dezelfde dag weer hun gebruikelijke activiteiten hervatten.

Samengevat is sclerosering een bewezen methode om milde tot matige aambeien eenvoudig te behandelen. Vooral voor aambeien in de vroege stadia is het een effectieve en weinig belastende behandelingsoptie.

Hoe werkt de rubberbandligatie voor de behandeling van aambeien?

De rubberbandligatie, ook wel rubberen ringligatie genoemd, is een bewezen, minimaal invasieve methode voor de behandeling van aambeien in het middenstadium, vooral bij aambeien van graad II en III. Deze methode wordt vaak toegepast wanneer conservatieve behandelingen zoals zalven en aanpassingen in de levensstijl onvoldoende verlichting bieden.

Verloop van de rubberbandligatie

Bij de rubberbandligatie wordt een kleine, strakke rubberen ring om de basis van de aambei geplaatst om de bloedtoevoer af te sluiten. De ingreep wordt uitgevoerd met een speciaal instrument, de zogenaamde ligator, en onder zichtcontrole via een proctoscoop. Er zijn twee methoden om de rubberen ring aan te brengen:

Aanzuigen van de aambei: De aambei wordt met behulp van de ligator voorzichtig aangezogen, zodat deze zich van het omringende weefsel losmaakt. Vervolgens wordt een rubberen ring over het weefsel geschoven die de bloedtoevoer afsluit.

Direct vastpakken van de aambei: Als alternatief kan de aambei direct met een tang worden vastgepakt voordat de ring wordt geplaatst.

Door het afsnijden van de bloedtoevoer sterft het weefsel van de aambei binnen enkele dagen af en wordt samen met de rubberen ring afgestoten. De procedure is grotendeels pijnvrij, omdat het weefsel in het binnenste anale kanaal weinig of geen pijnreceptoren heeft.

Voordelen van de rubberbandligatie

Poliklinische uitvoering: De ingreep duurt slechts enkele minuten en kan poliklinisch worden uitgevoerd.

Geen behoefte aan narcose: Omdat de procedure pijnarm is, is geen narcose nodig.

Korte hersteltijd: Patiënten kunnen meestal dezelfde dag hun gebruikelijke activiteiten hervatten.

Toepassingsgebieden van de rubberbandligatie

De rubberbandligatie is vooral geschikt voor aambeien in stadium II en III, die bij de stoelgang naar buiten komen maar niet vanzelf terug in het anale kanaal glijden. In enkele gevallen kan het ook worden toegepast bij gevorderde aambeien (graad IV), wanneer volledige verwijdering niet mogelijk of gewenst is.

Risico's en mogelijke bijwerkingen van de rubberbandligatie

De rubberbandligatie is over het algemeen veilig, maar er kunnen af en toe bijwerkingen optreden.

Lichte bloedingen: Na het afstoten van het weefsel kunnen tijdelijke bloedingen optreden.

Pijn en drukgevoel: Sommige patiënten ervaren in de dagen na de ingreep een licht druk- of vreemd lichaamsgevoel in het anale gebied.

Complicaties: In zeldzame gevallen kunnen anale tromboses, infecties of hevige bloedingen optreden. Bij ernstige klachten dient medisch advies te worden ingewonnen.

Nazorg en verdere behandelingen na de rubberbandligatie

Rubberbandligatie moet meestal meerdere keren worden herhaald om alle vergrote aambeien te behandelen. De tussenpoos tussen de behandelingen is meestal ongeveer twee weken. Studies tonen aan dat rubberbandligatie bij aambeien van graad II en III een hoge succesrate heeft en in veel gevallen een duidelijke en langdurige verlichting van de klachten geeft. Samengevat is rubberbandligatie een effectieve en weinig belastende methode om aambeien gericht en voorzichtig te behandelen.

Wanneer is een operatie bij aambeien noodzakelijk?

Een operatie bij aambeien is meestal nodig wanneer conservatieve en minimaal invasieve behandelingen zoals sclerotherapie of rubberbandligatie geen voldoende verlichting meer bieden of wanneer de aambeien zich in een gevorderd stadium bevinden (Graad III of IV). Dit zijn de specifieke situaties waarin een operatieve verwijdering aan te raden is:

Gevorderde stadia (Graad III en IV)

Graad III: Bij aambeien van de derde graad komen de aambeien tijdens de stoelgang en bij lichamelijke activiteiten naar buiten en moeten ze handmatig worden teruggeduwd. Als conservatieve methoden hier geen voldoende verlichting bieden, kan een operatie zinvol zijn.

Graad IV: In dit stadium blijven de aambeien permanent buiten het anale kanaal en kunnen ze niet meer worden teruggeduwd. Dit leidt vaak tot aanzienlijke klachten zoals pijn, bloedingen en een verhoogd risico op ontstekingen en infecties.

Chronische en ernstige klachten

Als aambeien herhaaldelijk ernstige klachten veroorzaken zoals aanhoudende bloedingen, hevige pijn, jeuk en vochtverlies, en daardoor de levenskwaliteit sterk wordt beperkt, is een operatie vaak de meest effectieve behandelmethode.

Complicaties

In sommige gevallen kunnen hemorroïden complicaties veroorzaken zoals anale veneuze trombose, ontstekingen of inklemming. Deze kunnen hevige pijn en zwellingen veroorzaken en vereisen vaak een chirurgische behandeling om het aangetaste weefsel te ontlasten en de klachten duurzaam te verhelpen.

Onvoldoende succes van conservatieve therapieën

Als conservatieve maatregelen zoals een vezelrijk dieet, medicijnen, zalven, sclerotherapie of rubberbandligatuur niet het gewenste resultaat opleveren, kan een operatie noodzakelijk zijn om langdurige verlichting te bereiken.

Welke operatieve methoden zijn er voor de behandeling van hemorroïden in een gevorderd stadium?

Bij hemorroïden in stadium IV gaat het om sterk vergrote hemorroïden die permanent uit het anale kanaal zijn uitgezakt en niet meer handmatig teruggeduwd kunnen worden. In dit stadium zijn de klachten vaak aanzienlijk en beïnvloeden ze de levenskwaliteit van de patiënten door pijn, bloedingen, jeuk en een vreemd gevoel. De behandelingsmogelijkheden richten zich daarom meestal op operatieve ingrepen, omdat conservatieve of minimaal invasieve methoden zoals zalven, zitbaden of rubberbandligaturen in dit gevorderde stadium vaak geen voldoende verlichting meer bieden.

Klassieke hemorroïdectomie (Milligan-Morgan- of Ferguson-methode)

De hemorroïdenknooppunten worden operatief volledig verwijderd. Bij de Milligan-Morgan-methode blijft de wond na verwijdering open, terwijl deze bij de Ferguson-methode wordt gehecht. Deze procedure maakt een volledige verwijdering van de hemorroïden mogelijk en is vooral geschikt bij zeer ernstige gevallen. Omdat het weefsel wordt verwijderd, vermindert het risico op terugkeer. Omdat het een invasieve operatie betreft, is de genezingsfase langer en kunnen er postoperatieve pijnklachten optreden. In sommige gevallen zijn bloedingen of problemen met plassen mogelijke bijwerkingen.

Stapler-hemorroïdopexie (operatie volgens Longo)

Bij de staplermethode wordt het uitpuilende aambeiweefsel met een speciaal nietapparaat teruggetrokken en gefixeerd in het anale kanaal. Er wordt een mucosaringincisie uitgevoerd om de bloedtoevoer te verminderen en het weefsel in zijn natuurlijke positie te brengen. Deze methode is doorgaans minder pijnlijk dan de klassieke hemorroïdectomie, omdat de ingreep boven het pijngevoelige gebied plaatsvindt. De hersteltijd is korter en patiënten kunnen vaak sneller terugkeren naar hun dagelijkse leven. De Longo-methode is vooral geschikt voor aambeien die op meerdere plaatsen voorkomen. In zeer ernstige gevallen kunnen de aambeien na enige tijd terugkeren.

Hemorroïdale arterieligatie (HAL) met Recto-Anal-Repair (RAR)

De hemorroïdale arterieligatie (HAL) wordt uitgevoerd met behulp van een echografieapparaat dat de bloedtoevoerende arteriën van de aambeien lokaliseert. Deze arteriën worden vervolgens afgebonden om de bloedtoevoer te verminderen. Daarnaast kan de procedure worden aangevuld met Recto-Anal-Repair (RAR), waarbij het uitpuilende weefsel met hechtingen wordt gefixeerd. De HAL-RAR-methode is minimaal invasief en gaat gepaard met minder postoperatieve pijn. De hersteltijd is vaak korter en het anale kanaal blijft functioneel intact. Deze methode is vooral geschikt voor patiënten bij wie de aambeien niet te sterk vergroot zijn en het omliggende weefsel intact is. Bij zeer vergevorderde aambeien is de methode mogelijk minder effectief dan de hemorroïdectomie.

Laser-hemorroïdoplasti

Bij laser-hemorroïdoplasti wordt een laser gebruikt om het weefsel van de aambeien te verkleinen en te coaguleren. De ingreep is minimaal invasief en de laser werkt direct op de getroffen plekken. Deze methode is zeer nauwkeurig en leidt meestal tot minder weefselschade. De postoperatieve pijn is vaak minder en patiënten kunnen sneller terugkeren naar hun dagelijkse leven. De lasermethode is vaak duurder dan andere procedures en is niet altijd beschikbaar. Ook is ze mogelijk minder effectief bij zeer ernstige aambeien van graad IV. Thrombectomie en behandeling van complicaties

In acute gevallen, waarbij aambeien door trombose of beknelling extra ontstoken zijn, kan een thrombectomie noodzakelijk zijn, waarbij het stolsel wordt verwijderd. Dit kan vaak als spoedmaatregel worden uitgevoerd om de pijn te verlichten en acute klachten te behandelen, voordat een verdere operatie voor het verwijderen van de aambeien plaatsvindt.

Voor aambeien in stadium IV zijn operatieve methoden de voorkeursbehandeling. De klassieke hemorroïdectomie blijft de meest effectieve en duurzame oplossing, terwijl de stapler-hemorroïdopexie een pijnarme alternatieve behandeling is voor geselecteerde patiënten. De keuze van de methode hangt af van individuele factoren zoals de ernst van de klachten, de algemene gezondheid en de specifieke anatomische omstandigheden. Een ervaren proctoloog kan de beste optie aanbevelen en de behandeling afstemmen op de behoeften van de patiënt.

Nazorg na een operatie

Een aambeienoperatie vereist een bepaalde hersteltijd, waarbij pijnstillers en zachte hygiëne nuttig zijn om het weefsel te ontzien en het genezingsproces te bevorderen. Patiënten moeten enkele dagen zware lichamelijke inspanningen vermijden en letten op een vezelrijke voeding om de ontlasting zacht te houden en overmatig persen te voorkomen. Een operatie is bij gevorderde of sterk belastende aambeien de beste optie om duurzame verlichting te bereiken en terugkerende klachten te voorkomen. Door de juiste methode te kiezen, kan de arts individueel op de patiënt inspelen en een techniek selecteren die in het betreffende geval de beste kans op succes biedt.

Wat is het verschil tussen de Milligan-Morgan- en Ferguson-methoden?

De Milligan-Morgan- en Ferguson-methoden zijn twee klassieke operatieve procedures voor het verwijderen van aambeien, die zich vooral onderscheiden door de wijze van wondbehandeling na het verwijderen van de aambeien. Beide methoden zijn beproefde benaderingen en worden vaak toegepast bij gevorderde aambeien (graad III en IV) die niet voldoende met conservatieve maatregelen kunnen worden behandeld.

Milligan-Morgan-methode

Procedure: Bij de Milligan-Morgan-techniek worden de vergrote aambeienknopen volledig verwijderd met een scalpel of elektrisch mes. De ingreep wordt op meerdere plaatsen in het anale kanaal uitgevoerd en de aangetaste weefselgedeelten worden eruit gesneden.

Wondbehandeling: De wonden blijven na verwijdering open, wat het natuurlijke genezingsproces meer tijd geeft en het infectierisico vermindert. De open wondvlakken genezen vanzelf en sluiten zich geleidelijk door het teruggroeien van het weefsel.

Voordelen: Omdat er geen hechtingen worden geplaatst, is er een lager risico op complicaties door hechtingsproblemen, bloeduitstortingen of infecties. De wondvlakken genezen van binnen naar buiten op natuurlijke wijze.

Nadelen: De wondgenezing duurt vaak langer en patiënten kunnen postoperatief pijn ervaren bij de stoelgang en in het anale gebied, die met pijnstillers behandeld moeten worden.

Ferguson-methode

Procedure: Net als bij de Milligan-Morgan-methode worden de hemorroïdenknooppunten volledig verwijderd. De ingreep wordt ook uitgevoerd met een scalpel of elektrisch mes en is gericht op het verwijderen van het vergrote weefsel op meerdere plaatsen.

Wondbehandeling: In tegenstelling tot de Milligan-Morgan-methode wordt de wond na verwijdering gehecht, zodat de getroffen weefselgedeelten gesloten zijn. Dit wordt meestal gedaan met oplosbaar hechtmateriaal dat later vanzelf oplost.

Voordelen: De gesloten wondbehandeling leidt vaak tot een snellere genezing en minder pijn, omdat de open wondvlakken door de hechting bedekt zijn. Patiënten ervaren het sluiten van de wond vaak als prettiger.

Nadelen: Door het hechten van de wond kan het risico op hechtingscomplicaties, infecties of bloeduitstortingen verhoogd zijn. Sommige patiënten ontwikkelen littekenvorming die kan leiden tot een zekere vernauwing van het anale kanaal.

Vergelijking en toepassing van de methoden

Beide methoden zijn in de chirurgie gevestigd en hebben als doel hemorroïden grondig en effectief te verwijderen. De keuze van de methode hangt vaak af van de individuele omstandigheden van de patiënt en de voorkeuren van de behandelende chirurg.

De Milligan-Morgan-methode wordt geprefereerd wanneer een langere, maar veilige genezing door natuurlijke wondsluiting gewenst is en de open wond als een voordeel voor de genezing wordt gezien. De Ferguson-methode kan voordelig zijn als een snellere herstelperiode gewenst is en de hechtingstechnieken een laag risico op hechtingscomplicaties bieden. Het belangrijkste verschil tussen de Milligan-Morgan- en de Ferguson-methode ligt dus in de wondbehandeling. Terwijl de wonden bij de Milligan-Morgan-techniek open blijven, worden ze bij de Ferguson-techniek gehecht. Beide methoden zijn bewezen effectief, en de keuze hangt af van de individuele behoeften van de patiënt en de ervaring van de chirurg.

Wat is de hemorroïden-arterie-ligatie (HAL) en voor wie is het geschikt?

De Hämorrhoiden-Arterien-Ligatur (HAL) is een moderne, minimaal invasieve behandeling voor aambeien, die gericht is op het onderbreken van de bloedtoevoer naar de vergrote aambeien. Hierdoor wordt het aambeiweefsel niet langer voldoende van bloed voorzien en krimpt het geleidelijk. De methode is bijzonder zacht en maakt een snel herstel mogelijk, waardoor het voor veel patiënten een alternatief is voor de klassieke aambei-operatie.

Hoe werkt de Hämorrhoiden-Arterien-Ligatur (HAL)?

Bij de HAL-methode worden de bloedtoevoerende slagaders die het aambei-kussen van bloed voorzien, geïdentificeerd met behulp van een speciaal proctoscoop met echokop. De ingreep verloopt als volgt:

Identificatie van de slagaders: De echokop in het proctoscoop lokaliseert nauwkeurig de arteriële bloedvoorziening van de aambeien.

Afbinden van de slagaders: De geïdentificeerde slagaders worden vervolgens met een hechting afgebonden, waardoor de bloedtoevoer naar de aambei-knobbels wordt onderbroken. Dit leidt tot een vermindering van de bloedstroom en zorgt ervoor dat het weefsel geleidelijk krimpt.

Mogelijke extra fixatie: Bij patiënten met een prolaps van het slijmvlies kan de arts het slijmvlies extra fixeren en aanspannen. Deze procedure wordt HAL-RAR (Recto-Anal-Repair) genoemd en vult de HAL-methode aan.

De HAL-techniek is pijnarm, omdat het afbinden van de slagaders plaatsvindt in een gebied van het anale kanaal dat minder gevoelig is voor pijn. De ingreep duurt meestal 20 tot 40 minuten en wordt poliklinisch of met een kort verblijf in het ziekenhuis uitgevoerd.

Voor wie is de HAL-methode geschikt?

De HAL-methode is vooral geschikt voor patiënten met aambeien in stadium II en III, waarbij de aambeien regelmatig naar buiten treden, maar nog terug in het anale kanaal kunnen terugkeren of handmatig teruggeduwd kunnen worden. HAL is bijzonder geschikt wanneer:

• Symptomen zoals bloedingen, jeuk en zwellingen treden op en conservatieve behandelingen hebben onvoldoende verlichting gebracht.
• Er is een slijmvliesverzakking (prolaps) aanwezig, die met de HAL-RAR-techniek extra gefixeerd kan worden.
• Een minimaal invasieve ingreep gewenst is, omdat de HAL-methode minder ingrijpend is dan conventionele aambeienoperaties en een sneller herstel mogelijk maakt.

Voordelen van de HAL-methode

Weinig pijn: Omdat het afbinden van de slagaders plaatsvindt in een minder pijngevoelig gebied van het anale kanaal, is de HAL-techniek doorgaans pijnarm.

Snelle herstel: Patiënten kunnen meestal al op de dag van de ingreep of de dag erna hun dagelijkse activiteiten hervatten.

Laag risico op complicaties: In vergelijking met klassieke operaties is het risico op infecties of langdurige klachten lager.

Behoud van de functie van de aambeien: Omdat de aambeien niet worden verwijderd, maar alleen verkleind, blijft de natuurlijke functie als zwellichaam voor de fijne afsluiting van het anale kanaal behouden.

Beperkingen en grenzen van de HAL-methode

De HAL-methode is minder geschikt voor:

• Aambeien in stadium IV, waarbij het weefsel permanent uitpuilt en niet meer handmatig teruggeduwd kan worden. In deze gevallen zijn vaak conventionele chirurgische ingrepen zoals hemorroïdectomie of de stapler-operatie geschikter.
• Ernstige complicaties zoals trombose of acute ontstekingen die directe verwijdering van de getroffen aambeien noodzakelijk maken.

De HAL-methode biedt een effectieve, minimaal invasieve oplossing voor patiënten met aambeien in een gemiddeld stadium. Ze beperkt de bloedtoevoer naar de aambeien gericht en vermindert daardoor hun omvang en de daarmee samenhangende klachten. Vooral voor patiënten die een minder invasieve behandeling met een snel herstel wensen, is de HAL-methode een aantrekkelijk alternatief voor de klassieke operatie.

Wanneer wordt de stapler-hemorroïdopexie (Longo-operatie) toegepast?

De stapler-hemorroïdopexie, ook bekend als de Longo-operatie, is een moderne chirurgische ingreep voor de behandeling van aambeien. Deze methode is vooral geschikt voor aambeien van graad III en soms ook graad IV, waarbij het weefsel sterk vergroot is en permanent of bij inspanning naar buiten treedt (prolaps). De Longo-operatie heeft als doel het aambeiweefsel terug te brengen naar zijn natuurlijke positie, zonder de aambei knobbels zelf te verwijderen.

Werking van de stapler-hemorroïdopexie

Optillen en fixeren van het weefsel: Met een speciaal nietapparaat, de zogenaamde stapler, wordt een ring van overtollig slijmvlies boven de aambeien verwijderd. Hierdoor trekt het uitpuilende aambeiweefsel weer omhoog in het anale kanaal en wordt daar gefixeerd.

Afsluiting van de bloedtoevoer: Door het verwijderen van het slijmvlies wordt ook de bloedtoevoer naar de vergrote aambeien verminderd. Dit zorgt ervoor dat de aambeien krimpen en niet meer zo sterk kunnen opzwellen.

Bescherming van het anale kanaal: Omdat de fixatie boven het pijngevoelige gebied in het anale kanaal plaatsvindt, is de Longo-methode meestal minder pijnlijk dan conventionele operaties waarbij de aambeien worden verwijderd.

Voor wie is de stapler-haemorrhoidopexie geschikt?

Patiënten met aambeien van graad III: Deze aambeien steken uit bij de stoelgang en moeten handmatig worden teruggeduwd. De Longo-methode fixeert ze permanent op hun natuurlijke plaats.

Bepaalde gevallen van graad IV: Als de aambeien permanent uitpuilen, maar het omliggende weefsel nog niet volledig beschadigd is, kan de stapler-methode ook worden toegepast.

Meerdere vergrote aambeien: Omdat de methode een gelijkmatige "opwaartse trek" van het weefsel veroorzaakt, is deze bijzonder geschikt wanneer aambeien op meerdere plaatsen voorkomen.

Voordelen van de Longo-methode

Weinig pijn: Omdat de hechting boven het gevoelige anale kanaal plaatsvindt, ervaren de meeste patiënten de operatie als minder pijnlijk.

Korte hersteltijd: Patiënten kunnen meestal binnen enkele dagen hun gebruikelijke activiteiten hervatten, vaak al na een week.

Behoud van de functie van de aambeien: De aambeien blijven behouden en vervullen nog steeds hun functie als zwellichamen voor het afsluiten van het anale kanaal.

Beperkingen en grenzen van de stapler-haemorrhoidopexie

De stapler-haemorrhoidopexie is niet geschikt voor alle stadia en typen aambeien:

Niet voor aambeien van graad I en II: Bij minder sterk vergrote aambeien zijn conservatieve of minimaal invasieve methoden zoals de rubberbandligatie of sclerotherapie verstandiger en minder ingrijpend.

Niet geschikt voor zeer sterk vergrote aambeien (graad IV) met weefselbeschadiging: Als het aambeiweefsel en de omliggende structuren ernstig beschadigd zijn, zijn procedures die volledige verwijdering omvatten, zoals de Milligan-Morgan-methode, vaak de betere keuze. 

De stapler-hemorroïdopexie volgens Longo biedt een effectieve en pijnarme behandeling voor aambeien in een gevorderd stadium met prolaps. Het is vooral geschikt voor patiënten die een milde methode met een snel herstel zoeken en de functie van de aambeien als zwellichamen willen behouden.

Waar moeten patiënten op letten na een behandeling van aambeien?

Na een behandeling van aambeien, of het nu een conservatieve therapie of een operatieve ingreep is, is goede nazorg cruciaal om het genezingsproces te bevorderen, klachten te verlichten en het risico op herhaling te minimaliseren. De volgende aanwijzingen helpen het genezingsproces te ondersteunen en complicaties te voorkomen.

Hygiëne en verzorging van het anale gebied

Zachte reiniging: Het anale gebied moet na elke toiletgang zorgvuldig maar zacht worden gereinigd. Bij voorkeur gebruiken patiënten lauw water en vermijden agressief wrijven. Vochtig, ongeparfumeerd toiletpapier of washandjes kunnen de reiniging vergemakkelijken.

Vermijden van irriterende producten: Vermijd zeep, geparfumeerde of alcoholhoudende producten, omdat deze de huid extra kunnen irriteren.

Voeding en vochtinname

Voedingsvezelrijke voeding: Een vezelrijke voeding bevordert zachte ontlasting en voorkomt verstopping. Aanbevolen voedingsmiddelen zijn volkorenproducten, groenten, peulvruchten en fruit.

Voldoende vochtinname: Een dagelijkse hoeveelheid van minimaal 1,5 tot 2 liter (bij voorkeur water of ongezoete thee) helpt de ontlasting zacht te houden en vergemakkelijkt de darmlediging.

Vermijden van verstoppende voedingsmiddelen: Witbrood, chocolade en vette voedingsmiddelen moeten worden verminderd, omdat ze verstopping kunnen bevorderen.

Zorgvuldige toiletgewoonten

Korte toiletbezoeken: Vermijd lang zitten en persen op het toilet. De stoelgang moet ontspannen en zonder tijdsdruk plaatsvinden.

Darmbeweging niet onderdrukken: Wacht niet te lang met naar het toilet gaan als u aandrang voelt, om onnodig persen te voorkomen.

Pijnbestrijding en wondverzorging

Pijnstillers: Indien nodig kunnen pijnstillers worden ingenomen, maar dit dient altijd in overleg met de arts te gebeuren. Lokale verdovingsmiddelen in zalfvorm zijn ook vaak nuttig om klachten te verlichten.

Zitbaden: Zitbaden met lauw water en eventueel ontstekingsremmende toevoegingen zoals kamille of eikenbast kunnen het genezingsproces ondersteunen en pijn verlichten. Deze mogen echter alleen na overleg met de arts worden gebruikt.

Gebruik van CANNEFF SUP zetpillen ter ondersteuning van de genezing

CANNEFF SUP rectale zetpillen bevatten cannabidiol (CBD) en hyaluronzuur en zijn speciaal ontwikkeld om het genezingsproces in het anale kanaal te ondersteunen. Ze zijn geschikt als aanvullende behandeling bij interne en externe aambeien en na proctologische ingrepen. Cannabidiol werkt als antioxidant en ontstekingsremmer, waardoor het de genezing bevordert en het weefsel beschermt tegen reactieve zuurstofsoorten. Hyaluronzuur zorgt voor een goede bevochtiging van het slijmvlies en draagt zo bij aan pijnverlichting en weefselherstel. Een zetpil wordt het beste 's avonds voor het slapen in het anale kanaal ingebracht om een optimale werking gedurende de nacht te garanderen. Afhankelijk van de ernst van de klachten wordt aanbevolen om CANNEFF SUP dagelijks gedurende 5 tot 15 dagen te gebruiken. Bij postoperatieve klachten of fissuren kan de behandeling worden verlengd tot 30 dagen.

Regelmatige beweging

Zachte bewegingsoefeningen zoals wandelingen bevorderen de darmbeweging en voorkomen verstopping. Vermijd echter zwaar tillen en intensieve training in de vroege herstelperiode. Als u herstellende bent van een operatie, is het raadzaam om geleidelijk weer te wennen aan dagelijkse activiteiten en te letten op de signalen van uw lichaam.

Regelmatige controleafspraken

Doktersbezoeken: Houd alle geplande controleafspraken aan om het genezingsproces te controleren en eventuele complicaties vroegtijdig te herkennen. Als er nieuwe of verergerde klachten optreden, neem dan onmiddellijk contact op met uw arts.