Hoe wordt de behandeling van een anale vene trombose uitgevoerd?
In principe is bij een anale vene trombose zowel een conservatieve behandelmethode als een operatie van de trombose mogelijk. De behandeling van perianale trombosen hangt vooral af van de grootte van de zwelling en de pijnintensiteit die de patiënt ervaart. Een snelle medische diagnose kan snelle verlichting van de symptomen van anale trombose bieden en een verslechtering van de symptomen en een langdurig lijden voorkomen. Meestal wordt gekozen voor een conservatieve behandeling om de zwelling van de knobbel aan de anus en de weefselzwelling te verminderen. Dit kan worden bereikt met zetpillen, maar ook met zalven met verschillende werkzame stoffen, of met oraal in te nemen pijnstillers. De conservatieve behandeling is vooral gericht op het minimaliseren van de ontstekingsreactie en zwelling aan de anus en het verlichten van de pijn tot de perianale trombose geneest. Ook zonder behandeling kunnen anale vene trombosen binnen enkele dagen tot weken vanzelf verdwijnen. Een doktersbezoek bij anale vene trombose is echter altijd aan te raden om de oorzaak van de perianale trombose medisch te laten onderzoeken en de symptomen van anale vene trombose met zwellingverminderende maatregelen te verlichten. Ook genezen, onbehandelde anale trombosen kunnen leiden tot huidflapjes aan de anusrand, zogenaamde marisken. Kleine marisken hoeven meestal niet behandeld te worden, maar grotere marisken kunnen de hygiëne in het anale gebied bemoeilijken en daarmee ook het risico op verdere proctologische aandoeningen verhogen.
Conservatieve behandeling met zalven, crèmes, zetpillen ter pijnverlichting
Bij kleinere trombose aan de anus volstaat vaak een conservatieve behandeling ter ondersteuning van het afnemen van de zwelling van het weefsel rond de anus. Dit gebeurt meestal met ontstekingsremmende en pijnstillende medicijnen, zetpillen of ook crèmes en zalven, evenals orale pijntherapie. Zetpillen worden beschouwd als een bewezen therapiebenadering en werken direct in het getroffen anale gebied. Zo kunnen zetpillen, zoals CANNEFF® SUP, het genezingsproces en de regeneratie van het weefsel bij zweren, evenals de perianale veneuze trombose, ondersteunen, maar ook de genezingsduur van de wond aan de anus na de operatie versnellen.
Ook bepaalde huismiddeltjes, zoals zitbaden met kamille of koeling, kunnen de pijn bij perianale trombose verlichten, maar ook de doorbloeding van het anale gebied bevorderen. Pogingen tot repositionering zijn bij perianale trombose absoluut te vermijden. Dat betekent dat extra druk en wrijving op de knobbel zoveel mogelijk vermeden moeten worden, net als het verschuiven, uitdrukken of zelfs doorprikken van de knobbel. Perianale trombose zijn geen uitgezakte aambeienknobbels. Anale trombose moeten medisch duidelijk worden onderscheiden van aambeien als proctologische aandoening in de differentiaaldiagnose te onderscheiden.
Ondersteunende maatregelen voor pijnverlichting en het verminderen van zwelling van het weefsel
Het belangrijkste onderdeel van de conservatieve behandeling bestaat dus uit het verlichten van de pijn van de perianale trombose door maatregelen zoals zalven of zetpillen die bijdragen aan het verminderen van de zwelling van het weefsel. De arts kan ook enkele aanbevelingen doen voor voeding en het dagelijks leven om het herstel van de anale trombose te versnellen. Ook om te voorkomen dat de knobbel of bult aan de anus groter wordt, zijn er enkele maatregelen die u kunt nemen. Als de anale veneuze trombose niet binnen enkele dagen tot enkele weken vanzelf geneest of afneemt, is een bezoek aan de arts zeker aan te raden. Lees hier meer over de diagnose van anale veneuze tromboses bij de arts.
Ongeacht de conservatieve of operatieve behandeling van de meestal blauw-rode knobbels aan de anus, is het in alle gevallen belangrijk om te letten op een vezelrijke voeding in combinatie met voldoende vochtinname. Dit bevordert een zachte stoelgang om belasting en extra spanning op de anus tijdens het poepen te voorkomen. Daarnaast wordt een zachte anale hygiëne aanbevolen om verdere irritatie van de gevoelige huid rond de anus te vermijden. Ook dient u langdurig zitten in het algemeen te beperken of een zitkussen of zitring te gebruiken om de druk op de aangedane plek in het anale gebied te minimaliseren.
Operatieve behandeling bij grote anale tromboses en zweren
Bij zeer grote of pijnlijke perianale tromboses wordt vaak een operatie uitgevoerd om de zwelling te verwijderen. Er zijn twee methoden voor de operatie van de anale trombose. De incisie om de trombus uit te drukken, of de excisie, dat wil zeggen de volledige verwijdering van de gehele perianale trombose en het getroffen vat. De excisie minimaliseert het risico op postoperatieve rethrombose, waardoor de kans op terugkerende anale veneuze trombose wordt verminderd. Beide operatiemethoden zijn mogelijk onder lokale verdoving en poliklinisch; langere of ziekenhuisopnames komen meestal niet voor. De behandelende arts kan ook een operatie aanbevelen als de anale veneuze trombose niet verdwijnt ondanks conservatieve behandeling.
Welke zetpillen voor de behandeling van een anale trombose?
Voor het verlichten van bepaalde symptomen van anale veneuze trombose, evenals ter ondersteuning van het genezingsproces van zweren in het endeldarmgebied, worden zetpillen beschouwd als een bewezen aanpak in de behandeling. Rectale zetpillen werken direct in het getroffen anale gebied en kunnen zo de genezing en regeneratie van het weefsel na incisie en excisie van de perianale veneuze trombose ondersteunen en de genezingsduur na de operatie verkorten.
CANNEFF® SUP Zalven zijn een innovatief medisch product dat naast hyaluronzuur ook medisch CBD (cannabidiol) bevat. CANNEFF® SUP rectale zetpillen kunnen de symptomen bij niet-specifieke ontsteking in de darm verlichten en ook de genezing van het weefsel bij zweren aan de anus, maar ook na rectale operaties zoals incisie of excisie van een perianale trombose, versnellen en ondersteunen. Lees hier meer over de behandeling van anale veneuze trombose met zetpillen.
Welke zalf voor de behandeling van anale veneuze trombose?
Voor de behandeling van een analvenenthrombose zijn verschillende zalven en crèmes met diverse werkzame stoffen beschikbaar. De meeste daarvan zijn zonder recept verkrijgbaar bij de apotheek en moeten uitwendig op de aangedane plek worden aangebracht. Het aanbod varieert van lokaal verdovende zalven op basis van lidocaïne voor pijnverlichting, tot ook zalven met cortisonen om de pijnlijke zwelling en ontstekingsreactie van het omliggende weefsel te onderdrukken. Er zijn natuurlijk ook verschillende alternatieve behandelmethoden zoals genezende zalven en oliën op plantaardige basis, die ook de huid in het anale gebied verzorgen en kalmerend of zwellingverminderend op het weefsel kunnen werken.
Welke huismiddeltjes zijn er voor de behandeling van een perianale trombose?
Voor de verlichting van de symptomen van perianale veneuze trombose kunnen ook verschillende huismiddeltjes worden gebruikt. Warme zitbaden met kamille helpen de pijn rond de anus te verminderen en de doorbloeding te bevorderen. Koelende kompressen kunnen bij perianale trombose ook bijdragen aan het verminderen van de zwelling rond de anus. Een vezelrijke voeding in combinatie met voldoende vochtinname is belangrijk om een zachtere stoelgang te ondersteunen. Dit vermindert de druk in het anale gebied tijdens de stoelgang. Het aanbrengen van natuurlijke geneesmiddelen zoals bepaalde plantaardige oliën kan ook een kalmerend effect hebben. Huismiddeltjes kunnen weliswaar de symptomen van analvenenthrombose verlichten, maar ze mogen geen professionele medische behandeling vervangen. Bij aanhoudende of ernstige klachten is het raadzaam een arts te raadplegen. Lees hier meer over de diagnose en onderzoeken van analvenenthrombose bij de arts.
Welke behandelingsopties zijn er bij een anale veneuze trombose?
Of er een conservatieve of operatieve behandeling van de anale trombose plaatsvindt, hangt af van de grootte en de mate van de knobbel bij de anus, evenals van de pijnintensiteit. Ook speelt het een rol wanneer of of de patiënt bij de arts verschijnt tijdens het verloop van de aandoening. Als de zwelling bij de anus niet vanzelf verdwijnt, zijn er voor de behandeling van perianale trombosen in principe een conservatieve en een operatieve therapiebenadering. Terwijl bij kleinere knobbels bij de anus de conservatieve therapie gericht is op het verlichten van de pijn door het verminderen van de zwelling van het weefsel met zetpillen of zalven en zitbaden, kunnen grotere knobbels en zweren bij de anus in sommige gevallen ook een operatie vereisen voor incisie of volledige verwijdering van de trombose. Als de anale veneuze trombose niet verdwijnt, kan deze door de arts via incisie worden geopend, of als een perianale trombose steeds terugkomt, worden het bloedstolsel en het aangetaste weefsel operatief via excisie verwijderd. Een operatie voor excisie wordt daarom meestal ook uitgevoerd in die gevallen van terugkerende perianale trombosen. Lees hier ook meer over de preventie van anale veneuze trombosen.
Worden de kosten voor de behandeling van een perianale veneuze trombose door de zorgverzekeraar vergoed?
In principe vergoeden de zorgverzekeraars in de meeste gevallen de kosten voor de behandeling van een perianale trombose. De vergoeding en ook het eigen risico hangen echter af van uw wettelijke verzekeraar, maar ook van de ernst van de aandoening en de gekozen behandelmethode. Informeer voor de zekerheid bij uw zorgverzekeraar naar de vergoeding van uw individuele behandeling.
Hoe verloopt een operatie voor anale trombose?
Als de invasieve, operatieve behandelmethode wordt gekozen, zijn er twee verschillende procedures. De incisie, waarbij de trombus wordt geopend en geleegd. Hiermee kan meestal een onmiddellijke verlichting van de symptomen en pijn worden bereikt. Bij de excisie worden de gehele trombus, het omliggende weefsel en het aanvoerende bloedvat operatief volledig verwijderd. De wond bij de anus wordt open gelaten, niet gehecht en indien nodig met een wondverband verzorgd. Zowel de incisie als de excisie worden in de meeste gevallen onder lokale verdoving poliklinisch uitgevoerd. Meestal is een langer ziekenhuisverblijf na de operatie van een anale veneuze trombose dus niet nodig. De excisie is de uitgebreidere ingreep en wordt door getroffen patiënten meestal als duidelijk onaangenamer en postoperatief ook pijnlijker ervaren. Het risico op een recidief, dus een nieuwe of ook terugkerende anale trombose, wordt echter door de excisieprocedure aanzienlijk verminderd.
In de nazorg van de operatie wordt vooral gewerkt met pijnstillende en zwellingverminderende medicijnen of zetpillen. De wond bij de anus moet tot volledige genezing met schoon water worden gespoeld, mechanische irritatie van het anale gebied moet tot volledige genezing worden vermeden. Ongeacht de operatietechniek van de analvenenthrombose is de wondpijn na de operatie duidelijk minder dan de rek- of drukpijn die de analvenenthrombose aanvankelijk heeft veroorzaakt.
Wat is het verschil tussen incisie en excisie bij analvenenthrombosen?
Als de analvenenthrombose niet vanzelf verdwijnt, kan een incisie het herstel versnellen. Hiervoor kan de arts het knobbeltje voorzichtig openen en de inhoud laten weglopen. Dit zorgt direct na de behandeling al voor verlichting. Als alternatief kan de arts de knobbel samen met het aangetaste bloedvat chirurgisch verwijderen. Na deze therapie moet rekening worden gehouden met wondpijn gedurende enkele dagen. Zowel incisie als excisie kunnen echter poliklinisch worden uitgevoerd, meestal onder lokale verdoving. De excisie gaat echter gepaard met een lagere kans op terugkerende anale tromboses, maar is in vergelijking met incisie de meer invasieve ingreep.
Wat gebeurt er als de anale trombose niet wordt geopereerd?
Als er geen behandeling of operatie van de analvenenthrombose plaatsvindt, kan de knobbel na verloop van tijd weer verdwijnen, kleiner worden en eventueel ook verharden. Dit gaat dan ook gepaard met een afname van de pijn rond de anus. In de loop van de volgende weken kan de analvenenthrombose volledig verdwijnen.
Een operatieve verwijdering van de trombus bij de anus is zelden nodig. In veel gevallen volstaat de conservatieve behandeling met medicijnen zoals zalven en zetpillen om de zwelling van het weefsel in het anale gebied te verminderen. Ook in combinatie met verkoelende kompressen kunnen de symptomen van anale veneuze trombose succesvol worden verlicht en het genezingsproces bij de anus worden bevorderd. Als de perianale veneuze trombose ongecontroleerd doorbreekt of openbarst, is zorgvuldige nazorg van de laesie bij de anus om de wondgenezing te ondersteunen absoluut aan te raden. Ook als het pijnniveau onhoudbaar wordt, of de anale veneuze trombose niet verdwijnt, kan een operatie worden overwogen. Hoe dan ook kunnen bij open wonden bij de anus verdere complicaties optreden, zoals wondgenezingsstoornissen of infecties en daardoor ook anale abcessen. Lees hier ook meer over maatregelen voor het dagelijks leven om herhaling van een anale veneuze trombose te voorkomen.
Na het verdwijnen van de knobbel bij de anus kan er ook een verharde plooi achterblijven, de zogenaamde voorpostplooi of mariske. Ook een mariske kan, als deze hinderlijk is voor de patiënt, operatief worden verwijderd. Een perianale veneuze trombose wordt nooit als gevaarlijk of kwaadaardig beschouwd, maar voor een nauwkeurige diagnose en het vaststellen van de oorzaak moet een proctologisch specialist worden geraadpleegd. Lees hier meer over diagnose en onderzoeken in de blogpost Analvenenthrombose arts.
Hoe lang duurt het herstel na een operatie van een anale veneuze trombose?
Wanneer de anale veneuze trombose is geopereerd, duurt de wondgenezing aan de anus ongeveer een tot twee weken. Zware lichamelijke inspanning zoals krachtig persen bij de stoelgang of het tillen van zware lasten moet u na een operatie voor anale veneuze trombose zeker vermijden. Let na de operatie op een grondige anale hygiëne, evenals op zorgvuldige verzorging en wondverzorging.
Hoe kan ik het herstel van de anus versnellen na een operatie voor anale veneuze trombose?
Na medisch advies kan het genezingsproces na colorectale operaties worden ondersteund met zetpillen. CANNEFF® SUP zetpillen voor rectaal gebruik kunnen de genezing bij letsels in en rond de anus en het endeldarmgebied ondersteunen. De zetpillen bevatten de unieke combinatie van de twee werkzame stoffen CBD en hyaluronzuur. CANNEFF® SUP zetpillen bevorderen het genezingsproces van zweren zoals anale veneuze trombose in het endeldarmgebied. Maar ook na colorectale operaties kunnen CANNEFF® SUP zetpillen u helpen het herstelproces na een incisie of excisie van de trombose te ondersteunen en de klachten in het anale gebied te verminderen. Vind hier meer informatie over de voordelen van zetpillen, maar ook tips over het gebruik, de dosering en de behandeling van anale veneuze trombose met zetpillen.
Welke complicaties kunnen optreden bij anale veneuze tromboses of na de operatie?
De arts of specialist herkent een anale veneuze trombose meestal door visuele diagnose. Het is echter natuurlijk belangrijk om de onderstaande complicaties zo goed mogelijk te voorkomen, maar ook differentiële diagnoses voldoende in acht te nemen. Veel medische leken denken bij klachten rond de anus eerst aan aambeien. Ook andere proctologische aandoeningen kunnen vergelijkbare symptomen veroorzaken als de perianale trombose, of zelfs ontstaan als een volgende complicatie van een gesprongen anale veneuze trombose. Een anale veneuze trombose is geen acuut gevaar, omdat de trombus vastzit in het vertakte adernetwerk bij de anus, kan deze niet losraken en een embolie of infarct veroorzaken. Ook is een anale trombose over het algemeen geen teken dat er bij de betrokkene nader gezocht moet worden naar een bloedstollingsstoornis. In zeldzame gevallen kan er als gevolg van de operatieve ingreep bij de anale veneuze trombose ook sprake zijn van wondgenezingsstoornissen en een infectie, wat kan leiden tot een anale abces of zelfs een anale fistel.
Barsten van de perianale veneuze trombose en open wond bij de anus
Als de anale trombose barst en bloedt, kan er een aanhoudende bloeding bij de anus ontstaan. Dit betreft echter alleen het bloed dat uit de trombose komt, wat meestal na enkele dagen vanzelf stopt en niet gevaarlijk is. De wondhygiëne bij de anus en hygiëne na de stoelgang spelen echter een centrale rol bij de wondgenezing, om verdere complicaties zoals een infectie of zelfs het ontstaan van een anale abces of een anale fistel zo goed mogelijk te voorkomen.
Terugkerende anale veneuze trombose
Als op dezelfde plek bij de anus een terugkerende anale veneuze trombose wordt vastgesteld, is het ook aan te raden een arts te bezoeken. Als de trombose bij de anus steeds terugkomt, zal de arts een chirurgische verwijdering door excisie adviseren om deze neiging tot recidief te stoppen. Na de operatie ontstaat er een open wond bij de anus die niet wordt gehecht. Daarom wordt er bijzondere aandacht en zorg besteed aan de nazorg en wondverzorging na een operatie bij terugkerende anale trombose. Ook als anale veneuze tromboses onregelmatig terugkeren, is het zeker raadzaam een proctologisch specialist te bezoeken.
Terugkerende perianale trombosen kunnen door verschillende factoren worden bevorderd, zoals chronische verstopping, langdurig zitten, zitten op een koude ondergrond of krachtig persen bij de stoelgang. Een vroege behandeling van de anale trombose met zetpillen, of ook pijnstillende of ontstekingsremmende zalven kan helpen bij het verminderen van de zwelling van het weefsel en daarmee bij het verlichten van de pijn rond de anus.
Aambeien
Als het in het anale gebied drukt of brandt, denken velen eerst aan aambeien. Daarom worden perianale veneuze trombosen soms ten onrechte ook wel „valse” aambeien genoemd. De twee aandoeningen hebben weliswaar hun locatie in het anale gebied gemeen, maar zijn duidelijk van elkaar te onderscheiden. Aambeien bevinden zich aan de binnenkant van de darm, maar kunnen bij persen of in latere stadia van de aandoening uit de anus uitpuilen. De anale veneuze trombose daarentegen bevindt zich zichtbaar in het adernetwerk onder het huidoppervlak rond de anus.
Een anale veneuze trombose is een bloedstolsel dat zich vormt in een buitenste ader van de anus. Terwijl de anale trombose plotseling optreedt en zich uit door een pijnlijke, blauwachtige knobbel, zijn aambeien daarentegen gezwollen bloedvaten in het gebied van de endeldarm en kunnen zowel inwendig als in latere stadia uitwendig voorkomen. Er is een verband tussen beide aandoeningen, omdat vergelijkbare risicofactoren een rol spelen als oorzaak. Daartoe behoren chronische verstopping, krachtig persen bij de stoelgang of ook lang zitten.
Anale fissuren
Bij anale fissuren gaat het om een scheur in de huid rond de anus. Vaak zijn harde ontlasting of mechanische overbelasting van het anale kanaal de oorzaak van anale fissuren. Zo kunnen ook anale seks of de geboorte van een kind leiden tot scheurtjes in de gevoelige huid rond de anus. Net als bij de anale veneuze trombose hoort een plotseling optredende pijn bij de symptomen van anale fissuren. Deze treedt echter, afhankelijk van de oorzaak, meestal op tijdens de stoelgang. De pijn van de anale fissuur kan echter ook daarna aanhouden en gepaard gaan met anale branderigheid. In zeldzame gevallen kunnen een anale veneuze trombose en een anale fissuur ook samen voorkomen, bijvoorbeeld bij anale fissuren door mechanisch letsel van het anale slijmvlies.
Marisken
Marisken zijn in principe goedaardige, naar buiten uitstekende, slappe huidplooien bij de anus. Marisken zijn dus overtollige huid die zich in kleine plooien of lobben in het anale gebied kunnen vormen. De oorzaak van hun ontstaan zijn onder andere ook anale veneuze tromboses, die wel genezen, maar daardoor ook tot een mariske kunnen leiden. Kleine marisken behoeven geen behandeling. Grotere marisken bemoeilijken de hygiëne in het anale gebied en kunnen ook leiden tot pijnlijke anale eczeem. Vaak is bij grotere mariske een operatie nodig.
Anusrandcarcinoom
Dit betreft een zeldzame kwaadaardige huidverandering. Het lijkt in het begin op een anale eczeem met een roodachtige, gladde oppervlakte. Pas in een later stadium kunnen klachten zoals anus jeuk, pijn of natte wonden optreden. Mogelijke oorzaken voor het ontstaan zijn eerdere infecties met het humaan papillomavirus, hepatitisinfecties en over het algemeen een verzwakt immuunsysteem.
Anorectaal melanoom
Het anorectale melanoom is een kwaadaardige huidtumor die zich vormt in het gebied van de anus en het rectum. Deze vaak sterk levensverkortende aandoening is zeer zeldzaam. Vanwege symptomen zoals zwellingen, bloedingen of pijn kan het anorectale melanoom worden verward met aambeien of een anale veneuze trombose. Dit komt echter zelden voor. Wereldwijd ligt de incidentie op slechts enkele honderden gevallen van anorectale melanomen.
Anale eczeem
Anale eczeem komt vaak voor in verband met aambeien, marisken of ook een contactallergie. Ook onvoldoende anale hygiëne kan anale eczeem veroorzaken. Tot de symptomen behoren jeuk aan de anus, brandend gevoel aan de anus maar ook vochtige huidveranderingen of wonden aan de billen, schilfering en pijn in het getroffen anale gebied. Net als bij aambeien neemt de pijn in de meeste gevallen in de loop van de tijd toe, in plaats van plotseling op te treden zoals bij een anale veneuze trombose. Mensen met anale eczeem klagen vooral over jeuk en brandend gevoel aan de anus, maar niet over pijnlijke knobbels zoals bij een anale veneuze trombose. Beide aandoeningen kunnen echter indirect met elkaar verbonden zijn. Bijvoorbeeld kan sterk wrijven of frequent reinigen van het anale gebied, zoals vaak voorkomt bij een anale eczeem, de huid rond de anus irriteren en door mechanische druk of problemen met de bloedstroom het risico op een anale veneuze trombose verhogen.
