Fazy menopauzy
Menopauza to naturalny etap przejściowy w życiu kobiety, który można podzielić na różne fazy. Te fazy – przedmenopauza, okres okołomenopauzalny, menopauza i postmenopauza – charakteryzują się specyficznymi zmianami hormonalnymi i objawami, które wpływają na ciało i samopoczucie. Poniżej omówione zostaną typowe cechy i najczęstsze dolegliwości tych etapów.
Przedmenopauza
Od 40. roku życia organizm zaczyna przygotowywać się do zakończenia okresu płodności, stopniowo zmniejszając produkcję żeńskich hormonów progesteronu i estrogenu. Te zmiany hormonalne wpływają na cykl menstruacyjny, który już w tym okresie może wykazywać pierwsze nieregularności. Często cykle stają się dłuższe, a same krwawienia krótsze i mniej intensywne. Jednak możliwe są także dłuższe lub bardzo obfite krwawienia oraz częstsze plamienia między miesiączkami. Jednocześnie zapas komórek jajowych w jajnikach powoli się zmniejsza, a równowaga hormonalna zaczyna się zmieniać.
Do typowych pierwszych oznak początku menopauzy, czyli przedmenopauzy, należą:
- Zwiększona drażliwość i wahania nastroju
- Napięcie w klatce piersiowej
- Zatrzymanie wody w organizmie
- Przyrost masy ciała
- Bóle stawów
- Migrena
- Problemy z tarczycą
Okres okołomenopauzalny
Okres okołomenopauzalny to faza trwająca od roku do dwóch lat przed oraz do roku po ostatniej miesiączce. W tym czasie odstępy między miesiączkami się wydłużają, same krwawienia stają się słabsze, a produkcja estrogenów stopniowo maleje, aż jajniki całkowicie przestają produkować estrogeny. Ta faza, która oznacza właściwą "zmianę", często wiąże się ze wzrostem dolegliwości, które mogą być wtedy najsilniejsze. Na przykład estrogen odpowiada u wielu kobiet za niski ciśnienie krwi, więc spadek poziomu hormonów może prowadzić do nadciśnienia.
Do najczęstszych objawów w okresie okołomenopauzalnym należą:
- Narastające uderzenia gorąca i pocenie się
- Nocne poty i zaburzenia snu
- wewnętrzny niepokój i nerwowość
- Silne zmęczenie i brak energii
- Problemy z koncentracją
- Problemy z sercem / kołatanie serca
- Zawroty głowy i problemy z krążeniem
- Depresyjne wahania nastroju
- Sucha skóra i błony śluzowe, często z towarzyszącym swędzeniem
- Utrata libido
- Zwiększone parcie na mocz
Menopauza
Menopauza oznacza moment ostatniej miesiączki i oznacza początek niepłodności. Średnio kobiety mają 51 lat podczas ostatniej miesiączki. Dokładny moment menopauzy można jednak określić dopiero z perspektywy czasu, gdy przez rok nie wystąpiła miesiączka. Ta faza charakteryzuje się hormonalnie przede wszystkim spadkiem poziomu estrogenu.
Okres pomenopauzalny
Dwanaście miesięcy po ostatniej miesiączce rozpoczyna się okres pomenopauzalny. W tej fazie gospodarka hormonalna kobiety ustala się na nowym poziomie, co często prowadzi do złagodzenia typowych dolegliwości, takich jak uderzenia gorąca i pocenie się. Mimo to, z powodu niskiego stężenia estrogenu, mogą pojawić się nowe dolegliwości, takie jak brak energii czy problemy ze snem. Wiele kobiet zauważa także suchość błon śluzowych i przerzedzanie się włosów. Ponadto może wzrosnąć ilość zmarszczek.
Znaczącym problemem zdrowotnym w okresie pomenopauzalnym jest spadek gęstości kości. Ponieważ spadek produkcji estrogenu sprzyja rozkładowi kości, profilaktyka osteoporozy u ginekologa może być wskazana. W każdym przypadku ważne jest odpowiednie zaopatrzenie organizmu w witaminę D i wapń.
Bóle pleców, często spowodowane spadkiem siły mięśniowej, to kolejny częsty problem. Dlatego zaleca się wzmocnienie mięśni pleców podczas menopauzy. Zrównoważona dieta dostarczająca odpowiednich składników odżywczych również odgrywa ważną rolę w budowie mięśni.
W okresie pomenopauzalnym – większość kobiet znajduje się wtedy między 50. a 65. rokiem życia – wzrasta także podatność na cukrzycę i choroby układu sercowo-naczyniowego. Estrogen ma pozytywny wpływ na „dobry” cholesterol HDL, rozszerza naczynia krwionośne i wspomaga krążenie. Bez tej ochronnej roli estrogenu ryzyko tych chorób wzrasta.
Przejścia między fazami menopauzy są płynne i indywidualnie różne. Ponowne pojawienie się aktywności jajników nie jest niczym niezwykłym, co może powodować wielokrotne zmiany faz. U niektórych kobiet hormonalna zmiana trwa tylko kilka miesięcy, podczas gdy u innych może trwać kilka lat.
Objawy menopauzy
Zmiany hormonalne podczas menopauzy nie zawsze przebiegają z dolegliwościami. Podczas gdy niektóre kobiety ledwo zauważają zmiany, inne doświadczają wyraźnych objawów fizycznych. Często menopauza jest zauważana dopiero wtedy, gdy miesiączka całkowicie ustaje. Około jedna trzecia kobiet zgłasza silne dolegliwości, kolejna trzecia umiarkowane, a ostatnia trzecia ma niewielkie lub żadne dolegliwości. Częstość i czas trwania objawów różnią się znacznie i zależą od różnych czynników, takich jak wpływy kulturowe, środowisko rodzinne i społeczne, ogólny stan zdrowia oraz indywidualny poziom cierpienia. Szczególnie często występują uderzenia gorąca i pocenie się (objawy wazomotoryczne) w okresie okołomenopauzalnym i pomenopauzalnym i są uważane za najważniejsze kliniczne parametry. Jednak odbiór tych objawów jest bardzo różny: niektóre kobiety czują się poważnie ograniczone w jakości życia przez silne dolegliwości, podczas gdy inne mają tylko łagodne objawy. Ponadto możliwe jest, że dolegliwości menopauzalne nie są bezpośrednio spowodowane zmianami hormonalnymi, ale także innymi przyczynami, takimi jak problemy w związku. Dlatego ważne jest, aby zgłaszać pojawiające się dolegliwości ginekologowi. Jakie to objawy, wyjaśniamy szczegółowo w tym wpisie na blogu.
Dolegliwości związane z cyklem
Podczas menopauzy nieregularne krwawienia menstruacyjne mogą być częstym problemem. Normalny cykl menstruacyjny trwa zwykle od 26 do 32 dni, a krwawienie od dwóch do siedmiu dni. Odchylenia od tego normalnego przebiegu, które często występują w czasie menopauzy, nazywane są zaburzeniami cyklu.
Częstą zaburzeniem cyklu w tej fazie jest oligomenorrhea, przy której cykl trwa od 35 do 90 dni, a krwawienia menstruacyjne występują rzadziej. W przeciwieństwie do tego, przy polymenorrhea cykl jest skrócony, a krwawienia występują w odstępach krótszych niż 25 dni.
Hipomenorrhea oznacza osłabione krwawienie miesiączkowe z utratą krwi poniżej 25 ml, często z krótszym cyklem. Natomiast hiperemorrhea to znacznie zwiększona utrata krwi podczas cyklu, przekraczająca 80 ml.
Jeśli miesiączka podczas menopauzy trwa dłużej niż osiem dni, nawet do dwóch tygodni, mówi się o menorrhagii, często związanej z większą utratą krwi. Dodatkowe lub międzymiesiączkowe krwawienia, znane jako metrorrhagia lub menometrorrhagia, występują poza normalnym cyklem i są nieoczekiwane.
Całkowity brak miesiączki, często ostateczny znak menopauzy, nazywany jest amenorrheą, która może być wrodzona (pierwotna amenorrhea) lub pojawić się po wcześniejszych miesiączkach (wtórna amenorrhea).
Przyrost masy ciała
Wiele kobiet zauważa podczas menopauzy zmiany w sylwetce, zwłaszcza zwiększenie obwodu brzucha, talii i piersi. Zmiany te wynikają głównie ze spadku zużycia energii przez organizm wraz z wiekiem.
Pozytywne skutki umiarkowanego przyrostu masy ciała
Umiarkowany przyrost masy ciała w okresie menopauzy może mieć pozytywne skutki. Tkanka tłuszczowa produkuje estrogeny, które mogą łagodzić niektóre dolegliwości menopauzalne. Dlatego niewielki wzrost masy ciała w tym czasie może być korzystny.
Ryzyka związane z dużą nadwagą
Należy jednak unikać znacznego przyrostu masy ciała, ponieważ zwiększa on ryzyko różnych problemów zdrowotnych:
Cukrzyca typu 2:
Nadwaga jest istotnym czynnikiem ryzyka rozwoju cukrzycy.
Nadciśnienie tętnicze:
Nadmierna masa ciała może prowadzić do podwyższonego ciśnienia krwi.
Choroby układu sercowo-naczyniowego:
Ryzyko chorób serca i udarów wzrasta wraz z narastającą nadwagą.
Działania na rzecz kontroli wagi
Kobiety mogą regulować swoją wagę poprzez celowe działania, wspierając tym samym swoje zdrowie:
Ruch i sport:
Regularna aktywność fizyczna pomaga zwiększyć zużycie energii i kontrolować wagę. Zalecane są sporty wytrzymałościowe, takie jak bieganie, pływanie czy jazda na rowerze, a także trening siłowy wzmacniający mięśnie.
Zrównoważona dieta:
Dieta bogata w owoce, warzywa, produkty pełnoziarniste i chude białka wspiera kontrolę wagi. Należy unikać produktów bogatych w cukry i tłuszcze.
Świadomy styl życia:
Oprócz diety i aktywności fizycznej, zarządzanie stresem i odpowiednia ilość snu mogą również pomóc w regulacji wagi i poprawie ogólnego samopoczucia.
Dzięki tym środkom kobiety podczas menopauzy mogą nie tylko kontrolować swoją wagę, ale także długoterminowo poprawić zdrowie i jakość życia.
Uderzenia gorąca i intensywne pocenie się
Około co druga kobieta podczas menopauzy zgłasza uderzenia gorąca, które jednak nie zawsze są uciążliwe. Dokładne przyczyny nie są jeszcze w pełni poznane. Uderzenia gorąca, zwane także „wstępującym” lub „latającym” ciepłem, to uczucie gorąca, które zwykle ogranicza się do górnej części ciała i często pojawia się nagle. Zaczynają się zwykle w okolicy klatki piersiowej i rozprzestrzeniają na szyję, twarz i skórę głowy, czasem także na ramiona i ramiona. Te uczucia gorąca trwają zazwyczaj tylko kilka sekund, rzadko dłużej niż pięć minut.
Uderzenia gorąca mogą występować nieregularnie, od kilku dni do kilku tygodni. Niektóre kobiety doświadczają jednak kilku epizodów na godzinę lub nawet do trzydziestu razy dziennie.
Czasami uderzeniom gorąca towarzyszy zaczerwienienie skóry, które może mieć postać małych plamek lub większych obszarów. Często wystarczy spojrzeć w lustro, aby zauważyć zaczerwienienia.
Niektóre uderzenia gorąca wiążą się z poceniem się, które może mieć formę od małych kropelek wilgoci do intensywnego pocenia, które przemoczy włosy, ubrania lub pościel. Niezależnie od tego po uderzeniu gorąca może pojawić się dreszcz.
Wskazówki dotyczące radzenia sobie z uderzeniami gorąca
Ubrania:
„Wygląd cebulowy” lub warstwowy pozwala szybko zdjąć lub założyć ubranie. Włókna funkcyjne, takie jak te stosowane w odzieży sportowej, lepiej wchłaniają pot.
Pomocne akcesoria:
Wachlarz może dostarczać chłodne powietrze, a lekki szal lub chusta na ramiona pomaga przy dreszczach.
Nocne środki zaradcze:
Przy nocnych potach pomocne są przygotowane ręczniki lub świeża pościel, aby zminimalizować przerwy w śnie.
Zimne okłady:
Przepuszczanie zimnej wody przez nadgarstki może na początku pomóc przy uderzeniach gorąca.
Zmiana nawyków żywieniowych:
Unikaj czarnej herbaty, papierosów, kawy, ostrych przypraw i alkoholu. Regularna aktywność fizyczna korzystnie wpływa na układ sercowo-naczyniowy i może pomóc oczyścić umysł. Ćwiczenia relaksacyjne, takie jak joga czy medytacja, również mogą być pomocne, zwłaszcza gdy stres wywołuje uderzenia gorąca.
Wsparcie medyczne
Kobiety, które bardzo cierpią z powodu uderzeń gorąca lub napadów potu, powinny omówić z lekarzem, czy pomocne mogą być preparaty hormonalne lub roślinne. Innowacyjne wyroby medyczne, takie jak czopki CANNEFF VAG SUP CBD z kwasem hialuronowym, wykazały w badaniach klinicznych pozytywne działanie na uderzenia gorąca.
Zachowaj spokój
Ważne jest, aby podchodzić do uderzeń gorąca z możliwie największym spokojem. Jeśli staną się tematem tabu, lęk przed kolejnym uderzeniem może je nasilić i wywołać błędne koło.
Każda kobieta musi indywidualnie odkryć, co najlepiej jej pomaga radzić sobie z uderzeniami gorąca.
Suchość pochwy
Gdy produkcja estrogenu spada, u wielu kobiet błony śluzowe w okolicach intymnych stają się cieńsze, suchsze i bardziej wrażliwe. Może to powodować swędzenie lub ból. Zbyt sucha pochwa może utrudniać stosunek seksualny, a nawet powodować ból.
Dla większości kobiet, także w okresie menopauzy, pobudzenie seksualne i aktywność sprzyjają nawilżeniu pochwy. Jeśli czasem trwa to dłużej niż zwykle, pomagają odpowiednie środki poślizgowe lub specjalne produkty na suchość pochwy, takie jak czopki CANNEFF CBD z kwasem hialuronowym. Więcej szczegółów o suchości pochwy znajdziesz w naszym wpisie na blogu o suchości pochwy.
Kołatanie serca i zawroty głowy
Uderzenia gorąca to częsty objaw w okresie menopauzy i mogą towarzyszyć im różne dolegliwości. Niektóre kobiety doświadczają silnego kołatania serca lub przyspieszonego bicia serca, inne zgłaszają zawroty głowy. Jeśli te objawy pojawiają się wyłącznie w związku z uderzeniami gorąca, zazwyczaj są niegroźne.
Objawy i ich znaczenie
Silne kołatanie serca:
Może pojawić się nagle podczas uderzenia gorąca i szybko ustąpić. Często jest to normalna reakcja organizmu na nagły wzrost temperatury.
Uczucie zawrotów głowy:
Zawroty głowy mogą również występować w związku z uderzeniami gorąca i zazwyczaj są przejściowe.
Kiedy konieczna jest pomoc lekarska
Jeśli kołatanie serca i zawroty głowy pojawiają się niezależnie od uderzeń gorąca, należy skonsultować się z lekarzem. W takich przypadkach ważne jest, aby zasięgnąć porady lekarskiej, by wykluczyć inne możliwe przyczyny i ustalić, czy potrzebne są dalsze badania.
Wskazówki dotyczące radzenia sobie z uderzeniami gorąca i towarzyszącymi objawami
Chłodzenie: Na początku uderzenia gorąca pomocne może być polewanie nadgarstków zimną wodą lub przebywanie w chłodnym pomieszczeniu.
Relaks:
Techniki relaksacyjne, takie jak głębokie oddychanie, joga czy medytacja, mogą pomóc uspokoić kołatanie serca i zmniejszyć zawroty głowy.
Regularna aktywność:
Aktywność fizyczna może wzmocnić układ sercowo-naczyniowy oraz zmniejszyć częstotliwość i intensywność uderzeń gorąca.
Zrównoważona dieta:
Zdrowa dieta wspiera organizm i może pomóc złagodzić objawy. Unikaj alkoholu, kofeiny i ostrych potraw, które mogą nasilać uderzenia gorąca.
Zaburzenia snu
Zasadniczo zaburzenia snu pojawiają się częściej wraz z wiekiem. W okresie menopauzy są jednak zwykle pośrednio związane ze zmianami hormonalnymi. Najczęstszą przyczyną problemów z zasypianiem lub utrzymaniem snu w tym czasie są uderzenia gorąca, które często towarzyszą potom nocnym.
Intensywność uderzeń gorąca może się różnić. Często wystarczy mieć pod ręką chłonny ręcznik obok łóżka. Przy bardzo silnym poceniu się warto przygotować zapasową pościel, aby szybko zmienić mokre prześcieradła i móc ponownie zasnąć.
Silne kołatanie serca, które niektóre kobiety odczuwają podczas uderzeń gorąca, może utrudniać zasypianie lub utrzymanie snu. Dodatkowo nietrzymanie moczu może zakłócać regenerujący sen nocny, gdy konieczne są częste wizyty w toalecie. Dla niektórych kobiet to myśli o starzeniu się lub obawy o przyszłość zakłócają sen.
Zmiana stylu życia często może być pomocna. Zwiększona aktywność fizyczna, na przykład wieczorny spacer, może sprzyjać lepszemu snu. Rytuały zasypiania oraz naturalne środki domowe, takie jak kozłek lekarski czy chmiel, również mogą wspierać.
Wahania nastroju
Menopauza wiąże się ze zmianami hormonalnymi, które mogą również wpływać na emocje. Ponadto w tym okresie często zmieniają się inne okoliczności życiowe, co może prowadzić do częstych wahań nastroju.
Wpływ zmian życiowych
Zmiany fizyczne podczas menopauzy często pokrywają się z ogólnymi zmianami w życiu, takimi jak w relacjach partnerskich, rodzinie czy pracy. Te wyzwania mogą być odczuwane jako bardzo trudne, wywołując uczucia złości, gniewu, lęku i niepokoju. Osoby, które postrzegają oznaki starzenia się jako stratę lub ograniczenie albo martwią się o swoją atrakcyjność, mogą doświadczać niezadowolenia, drażliwości, rozczarowania i smutku.
Depresje w okresie menopauzy
Depresje występują w okresie menopauzy równie często jak w innych etapach życia. Kobiety, które wcześniej doświadczyły depresji, mają jednak zwiększone ryzyko jej nawrotu. Łagodne wahania nastroju często można złagodzić za pomocą roślinnych środków, takich jak dziurawiec. Depresji nie należy lekceważyć i powinna być leczona z pomocą lekarzy rodzinnych, specjalistów lub psychoterapeutów. Terapie hormonalne nie są skuteczne w leczeniu depresji, ale mogą być pomocne w poprawie snu, jeśli bezsenność jest spowodowana uderzeniami gorąca. Czopki CANNEFF CBD wykazały w badaniach klinicznych poprawę jakości życia uczestniczek, w tym zmniejszenie objawów depresji.
Szanse i potencjały
Okres menopauzy można również wykorzystać jako okazję do wprowadzenia pozytywnych zmian w swoim życiu:
W tej fazie przemian skup się bardziej na sobie: Wykorzystaj ten czas, aby lepiej poznać siebie i skoncentrować się na swoich osobistych potrzebach i pragnieniach. Ten okres daje możliwość rozwinięcia wewnętrznej siły i skupienia się na tym, co naprawdę dla Ciebie ważne.
Większa troska o własne samopoczucie: Zwracaj szczególną uwagę na swoje zdrowie fizyczne i psychiczne. Regularna aktywność fizyczna, zrównoważona dieta i odpowiednia ilość snu są teraz szczególnie ważne. Regularnie pozwalaj sobie na chwile relaksu i odpoczynku, aby redukować stres i poprawiać swoje samopoczucie.
Opracowywanie nowych planów i dostrzeganie w zmianach nie tylko ryzyka, ale także potencjału: Traktuj menopauzę jako szansę na podjęcie nowych dróg i rozwój osobisty. Zastanów się, jakie marzenia i cele chcesz jeszcze zrealizować, i opracuj konkretne plany, aby je osiągnąć. Postrzegaj zmiany jako możliwość odkrywania nowości i poprawy jakości życia.
Stosując te metody, możesz sprawić, że menopauza stanie się wzbogacającym i pozytywnym etapem w Twoim życiu.
Nietrzymanie moczu
Kobiety w okresie menopauzy czasami zgłaszają nasilające się problemy z nietrzymaniem moczu. Przyczyny nietrzymania moczu (ociekanie moczu, mimowolne oddawanie moczu przy wysiłku fizycznym, czasem już podczas śmiechu, kichania lub kaszlu) lub pęcherza nadreaktywnego (nagła, silna potrzeba oddania moczu przy małym wypełnieniu pęcherza) rzadko jednak wynikają z zmian hormonalnych.
Niedobór estrogenu w okresie menopauzy powoduje, że błony śluzowe – także w pęcherzu i drogach moczowych – stają się cieńsze i bardziej wrażliwe. W efekcie są mniej chronione przed infekcjami. Ponadto brak estrogenu osłabia tkankę łączną, mięsień zwieracza i mięśnie dna miednicy.
Krem zawierający estrogen może pomóc poprawić nietrzymanie moczu i chronić przed nawracającymi zapaleniami pęcherza. Systemowe leczenie hormonalne, czyli przyjmowanie tabletek hormonalnych lub stosowanie plastrów hormonalnych, może natomiast pogorszyć nietrzymanie moczu.
Główne przyczyny dolegliwości pęcherza to zmiany związane z wiekiem w mięśniach dna miednicy oraz opadanie pęcherza i macicy. Problemy te dotyczą przede wszystkim, ale nie wyłącznie, kobiet, które rodziły dzieci.
Najlepszym środkiem na problemy z mięśniami dna miednicy jest specjalne ćwiczenie mięśni dna miednicy, o którym mogą informować lekarze. W przypadku silnego nietrzymania moczu pomocne może być również operacyjne uniesienie pęcherza i cewki moczowej.
Utrata libido
Badania pokazują, że intymność seksualna ma dla wielu kobiet duże znaczenie w związku. Dlatego utrata libido w okresie menopauzy może być bardzo obciążająca. Różne przyczyny przyczyniają się do tego zjawiska.
Przyczyny utraty libido
Zmiany hormonalne: Wraz z wiekiem i spadkiem poziomu hormonów płciowych często maleje również libido. Objawia się to mniejszym pobudzeniem seksualnym i zmniejszonym pożądaniem. Może się także zmienić intensywność i czas trwania stymulacji seksualnej oraz orgazmu.
Czynniki psychiczne:
Zmiany skórne i wagi lub pojawienie się depresji mogą negatywnie wpływać na obraz własnego ciała. Gdy kobiety w okresie menopauzy czują się mniej atrakcyjne, może to prowadzić do zmniejszonego zainteresowania emocjonalnego seksem.
Dolegliwości fizyczne:
Suchość pochwy to częsty problem w okresie menopauzy. Ból podczas stosunku może prowadzić do spadku popędu seksualnego.
Wpływ na związek
Te zmiany fizyczne i psychiczne mogą znacznie obciążać życie seksualne. Otwartość w komunikacji z partnerem oraz profesjonalne doradztwo mogą pomóc znaleźć sposoby radzenia sobie z tymi zmianami.
Rozwiązania i wsparcie
Miejscowe stosowanie estrogenów: mogą one pomóc złagodzić suchość pochwy i w ten sposób zmniejszyć ból podczas stosunku.
Lubrykanty:
Stosowanie lubrykantów lub specjalnych produktów medycznych, takich jak czopki CANNEFF CBD z kwasem hialuronowym, może zwiększyć komfort podczas stosunku.
Terapia i doradztwo:
Wsparcie psychologiczne i terapia par mogą pomóc poprawić samoocenę i pokonać bariery emocjonalne.
Dzięki odpowiednim działaniom i wsparciu wiele kobiet może utrzymać zdrowie seksualne i intymność także w okresie menopauzy.
Bóle stawów
Już od 35. roku życia masa mięśniowa u kobiet zaczyna się zmniejszać, jeśli nie przeciwdziała się temu regularną aktywnością fizyczną. Z wiekiem proces ten się nasila, co często prowadzi do bólów stawów w całym ciele, zwłaszcza do bólów pleców.
Dodatkowo niedobór estrogenów powoduje zmniejszenie ukrwienia mięśni i stawów oraz spadek produkcji kolagenu. Prowadzi to do przerzedzenia chrząstki stawowej i zmniejszenia ilości płynu stawowego, co wywołuje bóle podczas ruchu.
Spadek poziomu estrogenów wpływa również na uwalnianie endorfin, które są ważne dla regulacji bólu w organizmie. Obniża to próg bólu i zwiększa wrażliwość na ból, co utrudnia codzienne życie wielu kobiet w okresie menopauzy.
Problemy z włosami i skórą
Spadek poziomu estrogenów w menopauzie może powodować silniejsze działanie męskich hormonów u kobiet. Prowadzi to do zmian, które zwykle obserwuje się u mężczyzn. Włosy na głowie stają się cieńsze i rzadsze, podczas gdy owłosienie w miejscach takich jak górna warga, podbródek czy klatka piersiowa wzrasta (hirsutyzm).
W normalnych warunkach estrogeny stymulują wzrost włosów, jednak zmieniona produkcja hormonów może powodować wypadanie włosów. Codzienne tracenie włosów jest naturalnym procesem (około 100 włosów dziennie), ponieważ każdy włos przechodzi cykl wzrostu (2–6 lat, wzrost około 10 mm miesięcznie), fazę przejściową (1–2 tygodnie) i fazę wypadania (około 100 dni). Jeśli jednak jednocześnie zbyt wiele mieszków włosowych znajduje się w fazie wypadania, prowadzi to do zwiększonego wypadania włosów (rozproszone wypadanie włosów, czyli telogenowe effluvium).
Zmiany hormonalne w okresie menopauzy są częstą przyczyną rozproszonego wypadania włosów, które zwykle ustępuje samoistnie po około sześciu miesiącach. Dlatego ważne jest, aby długoterminowo utrzymywać stabilny poziom hormonów, aby zminimalizować wypadanie włosów.
Osteoporoza
Poważną chorobą, której ryzyko wzrasta po menopauzie, jest osteoporoza. Z powodu niedoboru estrogenu codzienny proces budowy i rozkładu kości może być zaburzony, co powoduje, że kości stają się mniej stabilne i bardziej podatne na złamania. Do diagnozy osteoporozy zawsze należy wywiad rodzinny, przyjmowanie niektórych leków, takich jak długotrwałe stosowanie kortyzonu, lub obecność określonych chorób. Poprzez sport, celowane ćwiczenia izometryczne oraz terapię farmakologiczną można wzmocnić układ kostny.
Około 30 procent wszystkich kobiet w okresie pomenopauzalnym cierpi na osteoporozę. Z tego średnio połowa doznaje złamania kości. Typowe są także zmniejszenie wzrostu oraz trwałe skrzywienie odcinka kręgosłupa, co w podeszłym wieku często objawia się garbem w górnej części pleców.
Już od 35. roku życia u kobiet masa kostna zmniejsza się o 0,3 do 0,5% rocznie. W okresie pomenopauzalnym na początku jest to 3 do 5%, a później 1 do 2% rocznie. Rzadziej zdarza się, że u kobiet masa kostna zmniejsza się w ciągu pierwszych 5 do 10 lat po menopauzie o 3 do 6% rocznie.
Krwawienia
Większość kobiet zauważa nieregularności w cyklu menstruacyjnym od połowy czterdziestki. Zazwyczaj miesiączki pojawiają się najpierw w krótszych, a potem w dłuższych odstępach czasu. Intensywność krwawień również może się różnić; częściej występują lekkie plamienia i krwawienia międzymiesiączkowe. Może się też zdarzyć, że miesiączka nie pojawi się przez kilka miesięcy, a następnie znów wystąpi na jakiś czas.
Krwawienia, krwisty wyciek lub plamienia po menopauzie, po ostatniej miesiączce, powinny być zawsze traktowane poważnie i skonsultowane medycznie, ponieważ mogą wskazywać na inne schorzenia.
Czopki CBD CANNEFF z kwasem hialuronowym na objawy menopauzy.
Kompleksowe badanie czopków CBD CANNEFF VAG SUP w łagodzeniu objawów menopauzy obejmowało badanie pilotażowe oraz kolejne badanie kliniczne. Badanie pilotażowe przeprowadzono na 30 kobietach w średnim wieku 64,4 lat, które cierpiały na dolegliwości menopauzalne i pomenopauzalne oraz problemy seksualne. Przez okres 30 dni uczestniczki codziennie stosowały czopki CBD CANNEFF VAG SUP. Efekty oceniano za pomocą Skali Oceny Menopauzy (MRS) oraz krótkiej skali oceny jakości życia Manchester (MANSA), a także badań krwi w celu sprawdzenia poziomu hormonów i markera CA-125. Wyniki badania pilotażowego były obiecujące. Po 30 dniach kobiety zgłaszały znaczną redukcję objawów menopauzalnych, zwłaszcza uderzeń gorąca, zaburzeń snu, problemów z pamięcią oraz bólów stawów, wewnętrznego niepokoju i nerwowości. Te poprawy potwierdziły wyniki skali MRS. Ponadto zaobserwowano umiarkowany wzrost jakości życia, oceniany na podstawie wyników MANSA. Uczestniczki zgłaszały lepsze funkcjonowanie psychospołeczne, wzrost pewności siebie oraz zmniejszenie objawów psychicznych. Następne badanie kliniczne, które nastąpiło po badaniu pilotażowym, było interwencyjne, kontrolowane placebo i podwójnie zaślepione. Obejmowało 50 kobiet w okresie menopauzy, podzielonych na dwie grupy: jedna grupa otrzymywała czopki CBD CANNEFF VAG SUP, druga placebo. Leczenie trwało również 30 dni, a efekty ponownie oceniano za pomocą skal MRS i MANSA oraz badań krwi.
Wyniki badania klinicznego potwierdziły pozytywne efekty badania pilotażowego. W grupie stosującej czopki CANNEFF zaobserwowano znaczące zmniejszenie objawów. Uderzenia gorąca, zaburzenia snu, depresja, problemy z pamięcią oraz dolegliwości stawów zostały wyraźnie zredukowane, co odzwierciedliło się w wyraźnym spadku wyników MRS. Ponadto stwierdzono umiarkowaną poprawę jakości życia, z zwiększoną funkcją psychospołeczną i zmniejszonym stresem psychicznym, co przejawiało się wyższymi wynikami MANSA. W grupie placebo nie zaobserwowano natomiast istotnych zmian objawów. Wyniki MRS pozostały w dużej mierze niezmienione, a niewielka, lecz statystycznie istotna poprawa jakości życia była głównie przypisywana efektowi placebo.
