Welke symptomen vertoont een cryptitis?
Vaak blijft deze ontsteking in het begin onopgemerkt. Zodra de ontsteking symptomen veroorzaakt, melden de meeste patiënten stekende pijn, vergelijkbaar met een naaldprik, vooral tijdens of na de stoelgang. De ontstoken crypten zijn zeer druk- en pijngevoelig. Maar ook jeuk aan de anus, brandend gevoel aan de anus en een vreemd lichaamsgevoel rond de anus behoren tot de symptomen van cryptitis. De door een cryptitis veroorzaakte pijn hangt bijna altijd samen met de stoelgang. De pijn hoeft niet per se direct na de darmlediging op te treden. De pijn van de drukgevoelige crypten kan vaak ook pas een tot twee uur na de stoelgang optreden. Vervolgens kan de pijn de rest van de dag aanhouden. Er kan ook vochtverlies en afscheiding in het anale gebied optreden. Soms komen er ook tijdelijke bloedingen na de stoelgang voor. Naast de pijn zijn jeuk aan de anus en vaak ook brandend gevoel aan de anus of het anale gebied typische symptomen van cryptitis. Sommige patiënten melden ook een vreemd lichaamsgevoel in de onderste dikke darm.
Wat zijn de oorzaken en risicofactoren van cryptitis?
Meestal krijgt men een cryptitis als men problemen heeft met de stoelgang, of ook mechanische irritaties door seksuele praktijken kunnen een mogelijke oorzaak zijn. Meestal ligt de oorzaak van cryptitis in de twee uitersten van de stoelgangconsistentie. Zowel voortdurend zachte ontlasting als te harde ontlasting bij verstopping kan de oorzaak zijn van cryptitis. Zachte ontlasting komt door zijn consistentie gemakkelijk in de inkepingen, de crypten, waar het soms blijft zitten en ontstekingen kan veroorzaken. Bij harde ontlasting kan het sterke persen ook leiden tot het achterblijven van ontlasting in een of meerdere anale crypten. De ontlasting kan zo hard zijn dat het het kwetsbare darmslijmvlies beschadigt, wat kan leiden tot een anale fissuur of vervolgens tot een ontsteking in het anale gebied. Een voortschrijdende, onbehandelde ontsteking in het anale gebied leidt tot de vorming van een anale abces of een anale fistel. Ontstekingen worden vaak begeleid door algemene vermoeidheid, moeheid of koorts. Lees hier ook meer over de behandeling van cryptitis of de behandeling van cryptitis met zetpillen.
Wanneer naar de dokter bij cryptitis?
Bij vermoeden van een cryptitis is een direct bezoek aan de arts aan te raden. Uit schaamte zoeken veel getroffenen pas in een gevorderd stadium medische consultatie. Het is belangrijk te beseffen dat rectale klachten zoals cryptitis voor patiënten vaak een ongemakkelijke uitzonderingssituatie zijn, maar voor de medische beroepsgroep een duidelijke dagelijkse routine vormen. Een bezoek aan de arts is bij cryptitis onvermijdelijk – hoe eerder, hoe beter. Er is een duidelijk verband tussen het optreden van complicaties, waaronder infecties en ontstekingen, en een vertraagd artsbezoek en daarmee het begin van de therapie en behandeling van cryptitis.
Naar welke arts bij cryptitis?
De eerste medische contactpersoon bij darmziekten, inclusief cryptitis, is vaak de huisarts of de algemeen geneeskundige. Uw huisarts zal u bij bepaalde ziektebeelden doorverwijzen naar gespecialiseerde collega’s binnen het betreffende vakgebied en u daarvoor een verwijzing geven. Cryptitis wordt vaak niet direct door artsen herkend, omdat de symptomen vaak worden toegeschreven aan een aandoening van de aambeien. Als specialisme rond darmziekten is de proctologie de volgende aanspreekpunt voor de behandeling van cryptitis. Lees hier ook meer over de behandeling van cryptitis met zetpillen.
Hoe wordt cryptitis gediagnosticeerd?
Zoals in alle gevallen binnen de proctologie is de anamnese, dat wil zeggen het medisch ondervragen van de patiënt, de eerste stap. De diagnose van een cryptitis wordt gesteld door grondige medische inspectie. Aan het begin van het onderzoek voelt de arts met zijn vinger van binnenuit het getroffen deel van de endeldarm grondig af. Als aanvullende diagnostische instrumenten gebruikt hij een speculum of een sonde. Omdat de symptomen van cryptitis sterk lijken op het vaak voorkomende ziektebeeld van aambeien, komt het hier soms tot verkeerde diagnoses. Extra duidelijkheid in het stellen van de diagnose kan een darmonderzoek (coloscopie) bieden.
