Jak leczy się przetokę odbytu?
Zasadniczo istnieją dwa podejścia terapeutyczne do leczenia przetoki odbytu: konserwatywne i operacyjne. W przypadku przetok odbytu, które pojawiają się w przebiegu zapalnej choroby jelit, zaleca się, jeśli to możliwe, przede wszystkim leczenie konserwatywne w interdyscyplinarnym środowisku medycznym. Postępowanie wyczekujące z podawaniem leków przeciwbólowych oraz ewentualnie antybiotyku lub przeciwzapalnych czopków jest wskazane, jeśli w ogóle, przy łagodnym nasileniu objawów przetoki odbytu. Leczenie przetoki odbytu polega więc najczęściej na operacji. Bardzo rzadko przetoka odbytu goi się samoistnie. Wyleczenie bez operacji przetoki jest więc równie rzadkie, jak rozwój raka w przypadku przewlekłej, nieoperowanej przetoki. Przy trwałej przetoce odbytu istnieje pewne ryzyko, że komórki ulegną przemianie nowotworowej i przekształcą się w złośliwe komórki rakowe.
Konserwatywne leczenie przetok odbytu (maści, czopki)
Zasadniczo można stosować różne maści lub czopki, aby złagodzić objawy przetoki odbytu. Całkowite wyleczenie jest jednak zazwyczaj możliwe tylko poprzez zabieg chirurgiczny, tzw. operację przetoki odbytu, zwłaszcza gdy u pacjentów występuje duży dyskomfort spowodowany objawami przetoki. Przeczytaj więcej na temat leczenia przetoki odbytu czopkami.
Operacja leczenia przetoki odbytu
Istnieje kilka różnych technik operacyjnych do leczenia przetoki odbytu. Podczas operacji przetoki odbytu zawsze zwraca się uwagę na oszczędzanie tkanek oraz na jak najlepsze zachowanie funkcji mięśnia zwieracza. Wybór metody stosowanej przez chirurga zależy w dużej mierze od typu przetoki, jej przebiegu oraz szczególnie od relacji do mięśnia zwieracza. Celem jest zawsze jak najlepsze zachowanie funkcji mięśnia zwieracza i trwałe wyleczenie przetoki odbytu.
Czy można leczyć przetokę samodzielnie?
Większość przetok odbytu nie goi się samoistnie i wymaga leczenia medycznego. Przetoka powinna być koniecznie zbadana przez lekarza i odpowiednio leczona. Bez leczenia procesy zapalne mogą postępować, tworząc nowe kanały przetoki oraz prowadząc do dalszych powikłań, aż do sepsy (zatrucia krwi). Nieleczona przetoka odbytu stale się powiększa, co utrudnia objawy przetoki, a także późniejsze leczenie. W niektórych przypadkach mięsień zwieracz odbytu może być stopniowo uszkadzany, co może prowadzić nawet do nietrzymania stolca. W przypadku przewlekłej przetoki odbytu istnieje ryzyko, że komórki ulegną przemianie nowotworowej i rozwinie się złośliwy rak. Jednak zdarza się to rzadko.
Nie zwlekaj i niezwłocznie zgłoś się do lekarza z objawami przetoki odbytu. Znajdź tutaj więcej informacji o wizycie u lekarza oraz o badaniu i diagnozie przetok odbytu w wpisie na blogu Analfistel Arzt.
Czym jest operacja przetoki odbytu?
Gdy dochodzi do powstania przetoki odbytu, zazwyczaj konieczna jest operacja. Istnieją różne metody operacyjne, takie jak rozcięcie przetoki (fistulotomia), usunięcie przetoki (fistelektomia) lub drenaż sznurkowy (założenie sznurka, aby umożliwić odpływ wydzieliny), które przedstawimy dokładniej. Przyczyną powstania przetoki odbytu jest często zapalenie gruczołów proktodealnych. Przyczyną mogą być także przewlekłe urazy, takie jak szczeliny odbytu w kanale odbytu. Przetoka odbytu na początku może nie powodować dużych problemów, ale mogą one narastać i prowadzić do nietrzymania stolca lub silnego bólu w okolicy odbytu. Znajdź tutaj więcej informacji o przyczynach przetok odbytu.
W większości przypadków lekarz zaleca operacyjne rozcięcie przetoki. Chirurg rozcina przetokę aż do jej podstawy. Ponieważ przetoka odbytu zwykle rozwija się w obrębie mięśnia zwieracza, konieczne jest również nacięcie tego mięśnia. W zależności od położenia i rozległości przetoki może to wpłynąć na sprawność mięśnia zwieracza.
Jeśli ryzyko nietrzymania stolca jest zbyt duże, podczas operacji można również przeprowadzić rekonstrukcję. Alternatywnie istnieją techniki operacyjne z plastycznym zamknięciem przetoki: wówczas mięsień zwieracz jest oszczędzany. Jednak ryzyko nawrotu przetoki lub powstania nowych przetok jest wtedy znacznie wyższe.
Pacjenci z chorobą Leśniowskiego-Crohna mają wysokie ryzyko nawrotu przetok okołoodbytniczych. Aby oszczędzić ich mięśnie zwieracze, w niektórych przypadkach stosuje się długoterminowe drenaże. Polega to na wprowadzeniu elastycznego sznurka do przetoki, który zapobiega jej zamknięciu i umożliwia ciągły odpływ wydzieliny i ropy. Dzięki temu można uniknąć ponownego powstania ropnia.
Kiedy przeprowadza się operację przetoki okołoodbytniczej?
Dokładny termin operacji ustala lekarz prowadzący, na podstawie nasilenia objawów przetoki okołoodbytniczej, rozległości przetoki oraz innych indywidualnych czynników. Operacja przetoki okołoodbytniczej jest niemal zawsze konieczna, aby zmniejszyć ryzyko powikłań i dalszych schorzeń. Wybór metody operacyjnej zależy od przebiegu i położenia przetoki względem mięśnia zwieracza. Celem operacji jest zazwyczaj usunięcie całej tkanki przetoki przy jednoczesnym jak najmniejszym uszkodzeniu funkcji aparatu zwieracza. Więcej informacji o wizycie u lekarza oraz o badaniu i diagnozie przetok okołoodbytniczych znajdziesz w wpisie na blogu Analfistel Arzt.
Jakie techniki operacyjne stosuje się w leczeniu przetok okołoodbytniczych?
W leczeniu przetok okołoodbytniczych stosuje się różne techniki operacyjne w zależności od stopnia zaawansowania przetoki okołoodbytniczej. Poniżej przedstawimy najważniejsze techniki operacyjne.
Rozcięcie przetoki (Fistulotomia)
Podczas fistulotomii w trakcie zabiegu chirurgicznego przetoka odbytu jest rozcinana wzdłuż. Celem fistulotomii jest otwarcie przetoki, aby wydzielina mogła odpływać, a przetoka mogła się cofnąć. W przypadku przetok odbytu przebiegających bezpośrednio pod błoną śluzową fistulotomia jest zazwyczaj bezproblemowa, ponieważ zwieracz nie jest naruszony przez kanał przetoki. Również w przypadku międzyzwieraczowych przetok odbytu, które tylko w niewielkim stopniu przenikają zwieracz, rozcięcie przetoki jest możliwą techniką operacyjną stosowaną w leczeniu.
Całkowite otwarcie przetoki poprzez przecięcie jej sklepienia (rozcięcie) lub wycięcie ściany tunelu (wycięcie = ekscydio) jest uważane za najlepszą metodę operacyjną, aby wyleczyć podskórne, międzyzwieraczowe i powierzchowne przetoki przezzwieraczowe. Rana goi się po około 4-8 tygodniach. Czasami powstaje bliznowata bruzda, w której mogą gromadzić się resztki kału. Wymaga to po wypróżnieniu przemywania wodą. Samo trzymanie stolca jest jednak możliwe.
Korek do przetoki odbytu (Anal Fistula Plug)
Przy tej technice operacyjnej podczas operacji przetoki odbytu wprowadza się do przetoki specjalny korek. Składa się on z tkanki pozyskanej z jelita cienkiego świń i jest uważany za dobrze tolerowany przez organizm, a więc bezpieczny. Korek całkowicie wypełnia przetokę odbytu. Podczas operacji korek jest mocowany przy wewnętrznym ujściu przetoki, aby mógł zostać przerósł przez komórki organizmu i tym samym zamknąć przetokę odbytu. Po operacji większość pacjentek i pacjentów nie odczuwa bólu. Niektórzy zgłaszają lekkie ciągnięcie w miejscu, gdzie znajduje się korek. Po takim zabiegu operacyjnym należy przez ponad dwa tygodnie unikać podnoszenia ciężkich przedmiotów i nadmiernie forsownej aktywności fizycznej.
Wkładka z nici (Seton)
W przypadkach, gdy przetoka odbytu jest jeszcze aktywnie zapalna, można zastosować tymczasową drenaż szwami. Polega to na wprowadzeniu szwu do przetoki, aby utrzymać ją otwartą i umożliwić ciągły odpływ ropy i wydzieliny. Procedura ta jest często stosowana jako przygotowanie przed przecięciem przetoki. Wkładanie szwów jest znaną i stosowaną od dawna metodą leczenia przetok odbytu. Wkładane cienkie szwy, zwane setonami, zapewniają ciągły odpływ wydzieliny z przetoki. Metoda ta jest często stosowana przed kolejnym zabiegiem operacyjnym. Setony są dla pacjenta praktycznie niewyczuwalne. Wkładanie szwów nadaje się także do leczenia złożonych przetok odbytu lub do stałego drenażu przetoki. Przetoki wtórne przy przewlekłych zapalnych chorobach jelit, takich jak choroba Leśniowskiego-Crohna czy wrzodziejące zapalenie jelita grubego, często tworzą złożone układy przetok z wysokim ryzykiem nawrotów, które dlatego często są leczone drenażem szwów.
Zaawansowany płat śluzówki (Advanced Mucosa Flap)
W przypadku przezzwieraczowych przetok odbytu stosuje się głównie tzw. zaawansowany płat śluzówki (Advanced Mucosa Flap). Chirurdzy wycinają przetokę z tkanki aż do miejsca, w którym przechodzi przez mięsień zwieracz. Wewnętrzne ujście przetoki w jelicie jest bezpośrednio zszywane i dodatkowo pokrywane płatem śluzówki. Metoda Advanced Mucosa jest uważana za technicznie wymagającą, a odpowiednie doświadczenie w tej technice operacyjnej jest niezbędne.
Zamknięcie przetoki odbytu metodą LIFT
Skrót LIFT oznacza metodę „Ligation of Intersphincteric Fistula Tract” (wiązanie przetoki międzyzwieraczowej). Zespół operacyjny lokalizuje przetokę między dwoma mięśniami zwieraczy, podwiązuje ją i przecina przetokę na środku. Zewnętrzna część przetoki zostaje usunięta. Operacja LIFT nadaje się tylko do przetok odbytu przechodzących przez mięsień zwieracz wewnętrzny i zewnętrzny (przetoki przezzwieraczowe, typ II).
Laserowe zamknięcie przetoki, Laserowe zamknięcie przetoki odbytu (LCAF)
W przypadku przetok odbytu przechodzących przez zwieracz lub poza zwieracz operacja przetoki odbytu często odbywa się z użyciem specjalnego włókna laserowego w znieczuleniu ogólnym ambulatoryjnym. W trakcie zabiegu zewnętrzne ujście kanału przetoki jest nieco poszerzane i oczyszczane. Pozostały mięśniowy kanał przetoki jest wypalany za pomocą włókna laserowego. W efekcie kanał przetoki skleja się na skutek obrzęku tkanek otaczających wywołanego ciepłem.
Przeszczepienie komórek macierzystych w chorobie Leśniowskiego-Crohna
Nową opcją leczenia przetok odbytu jest przeszczepienie komórek macierzystych, które jest szczególnie odpowiednie dla pacjentów cierpiących na przewlekłą zapalną chorobę jelit, chorobę Leśniowskiego-Crohna. Podczas operacji wewnętrzne ujście przetoki zostaje zamknięte szwem. Następnie komórki macierzyste są wstrzykiwane do błony śluzowej wokół wewnętrznego ujścia przetoki oraz do tkanki otaczającej kanał przetoki. Dzięki tej iniekcji komórek macierzystych do otaczającej tkanki wysyłane są substancje sygnałowe, które łagodzą stan zapalny i wspierają układ odpornościowy. W przypadku skutecznej terapii przeszczepieniem komórek macierzystych powstaje nowa tkanka, a przetoki odbytu goją się. Komórki macierzyste pobierane są z tkanki tłuszczowej dawcy. Następnie są przygotowywane w laboratorium. W przeciwieństwie do innych przeszczepów ta metoda ma tę zaletę, że pacjenci nie muszą przyjmować leków tłumiących układ odpornościowy, tzw. leków immunosupresyjnych, ponieważ komórki macierzyste działają tylko miejscowo.
Jakie przygotowania są konieczne do operacji przetoki odbytu?
W ramach kontroli proktologicznej oceniana jest postać przetoki odbytu oraz liczba przetok. Stopień, w jakim zwieracz jest dotknięty przez przetokę odbytu, jest kluczowym czynnikiem przy wyborze odpowiedniej metody operacji przetoki odbytu. Oczywiście zostaną Państwo również poinformowani o możliwych skutkach ubocznych oraz o opiece pooperacyjnej i pielęgnacji rany po operacji przetoki odbytu. Przed operacją może być również konieczne opróżnienie jelit.
Co się dzieje podczas operacji przetoki odbytu?
Zazwyczaj operacja przetoki odbytu jest przeprowadzana w znieczuleniu ogólnym i wymaga hospitalizacji. Po przygotowaniu do operacji następuje otwarcie przetoki. W fistulotomii, czyli metodzie rozcinania, przetoki odbytu są rozcinane, aby mogły się zagoić. Jeśli Twoja przetoka odbytu nie jest zbyt głęboka, a większa część mięśni zwieraczy jest zaangażowana, konieczna jest bardziej skomplikowana operacja przetoki odbytu. Taka operacja zajmuje też więcej czasu. Po zabiegu zostaniesz poinformowany o opiece pooperacyjnej oraz pielęgnacji rany. Regularna kontrola gojenia rany odgrywa bardzo ważną rolę.
Jak długo trwa gojenie się po operacji przetoki odbytu?
Czas gojenia się różni się w zależności od stopnia zaawansowania przetoki odbytu i w związku z tym od powstałego ubytku tkanki po operacji. Średnio bliznowacenie rany pooperacyjnej trwa 4-8 tygodni. Oznacza to około 2-4 tygodnie niezdolności do pracy, jeśli wszystko goi się bez komplikacji. Jednakże podczas terapii operacyjnej lub w trakcie fazy gojenia mogą wystąpić komplikacje, które mogą wydłużyć ostateczny czas gojenia. Może też dojść do świądu odbytu lub nawracających stanów zapalnych oraz powstawania ropni odbytu albo przetok odbytu. Zarówno sama przetoka odbytu, jak i jej leczenie operacyjne mogą prowadzić do uszkodzenia mięśnia zwieracza odbytu, co może skutkować nietrzymaniem stolca. Operacja przetoki odbytu polegająca na przecięciu lub wycięciu ma najdłuższy czas gojenia rany (4-8 tygodni) i tym samym najdłuższy okres niezdolności do pracy. Po operacji laserowej niezdolność do pracy trwa około 10 dni, natomiast czas gojenia rany wynosi około 3-6 tygodni.
Czy mogę przyspieszyć gojenie się rany po operacji przetoki odbytu?
Po operacyjnym leczeniu przetoki odbytu staranna pielęgnacja rany odgrywa kluczową rolę w skutecznym dalszym leczeniu. Należą do tego na przykład kąpiele nasiadowe z łagodzącymi dodatkami (np. rumianek) oraz płukanki z roztworami dezynfekującymi. Ważna jest także jak najdelikatniejsza konsystencja stolca, aby zapobiec bólowi podczas wypróżniania i chronić obszar rany. Można to osiągnąć za pomocą różnych środków zmiękczających stolec. Zwracaj również uwagę na dietę bogatą w błonnik i pij odpowiednie ilości płynów – najlepiej wodę mineralną lub niesłodzone herbaty ziołowe. Po operacji przetoki odbytu rana musi być regularnie kontrolowana i płukana. Aby wspomóc gojenie i utrzymać prawidłowe ukrwienie błony śluzowej, zaleca się unikanie alkoholu i papierosów. Przeczytaj także więcej na temat leczenia przetoki odbytu czopkami.
Jak mogę wspomóc gojenie po operacji przetoki odbytu?
Po operacyjnym leczeniu przetoki odbytu bardzo ważna jest staranna pielęgnacja rany w ramach dalszego leczenia. Należą do tego na przykład kąpiele nasiadowe i płukanki z roztworami dezynfekującymi, takimi jak etakrydyna. Po zabiegu chirurgicznym, którego celem jest usunięcie przewodu przetoki przy jednoczesnym zachowaniu mięśnia zwieracza, opieka pooperacyjna odgrywa kluczową rolę. W tym celu dostępne są opcje leczenia, takie jak czopki CANNEFF® SUP, które mogą pomóc złagodzić objawy przetoki odbytu oraz wspierać proces gojenia po operacji kolorektalnej. Przeczytaj więcej na ten temat Leczenie przetok odbytu - czopkiDowiedz się tutaj także, jak możesz zapobiegać ryzyku nawrotu przetok odbytu.
Co się dzieje, gdy przetoka odbytu nie jest leczona?
Jeśli przetoka odbytu pozostanie nieleczona, istnieje ryzyko, że się powiększy i przekształci w przewlekłą przetokę odbytu. W skrajnych przypadkach grozi to nawet utratą kontroli nad wypróżnieniami. Im wcześniej przetoka zostanie poddana leczeniu, tym lepsze są szanse na wyleczenie. Nieleczona przetoka może się dalej rozprzestrzeniać, uszkadzać mięśnie zwieracza i w dłuższej perspektywie powodować nietrzymanie stolca. Zapalenie gruczołów proktodealnych, które prowadzi do powstania przetok, obciąża zdrowie i organizm. Przewlekłe przetoki odbytu powodują ból i problemy z wypróżnianiem. Mogą też prowadzić do zaparć spowodowanych wstrzymywaniem stolca z powodu bólu, powstania ropnia odbytu oraz zapalenia przetoki aż do sepsy. Przeczytaj więcej o przyczynach przetok odbytu.
Czy kasa chorych pokrywa koszty leczenia przetok odbytu?
Zazwyczaj kasy chorych pokrywają koszty leczenia przetok odbytu, w tym diagnostyki, operacji oraz leczenia pooperacyjnego. Należy jednak pamiętać, że dokładny zakres świadczeń i warunki mogą się różnić w zależności od ubezpieczyciela i kraju zamieszkania.
